Chirurgia pomostowania tętnic wieńcowych u pacjentów z kardiomiopatią niedokrwienną ad 5

Nie było znaczących różnic między grupami terapeutycznymi pod względem częstości stosowania leków ukierunkowanych na wytyczne w punkcie wyjściowym (Tabela S4 w Dodatku uzupełniającym). Kontynuacja
Ryc. 1. Ryc. 1. Randomizacja i leczenie uzupełniające. CABG oznacza pomostowanie tętnic wieńcowych.
Mediana czasu obserwacji u wszystkich pacjentów wynosiła 9,8 lat (zakres międzykartylikowy, 9,1 do 11,0); minimum wynosiło 3,5 roku, a maksimum 13,4 roku. Szczegóły dotyczące dalszych działań przedstawiono na rycinie 1.
Ostateczny status kontrolny został ustalony dla 1187 pacjentów (97,9%) w okresie od czerwca do 30 listopada 2015 r. Wśród 25 pacjentów, których nie można było ocenić podczas końcowego okresu obserwacji, 6 wycofało zgodę na dalszą obserwację, i 19 nie może być zlokalizowanych przez badaczy terenowych. Mediana czasu od randomizacji do daty ostatniego kontaktu z pacjentami, którzy wycofali się z badania lub zostali utraceni w wyniku obserwacji wynosiła 6,4 roku (zakres międzykwartylowy, 5,9 do 8,1).
Wyniki
Tabela 2. Tabela 2. Wyniki pierwotne i wtórne. Rysunek 2. Rycina 2. Szacunki Kaplan-Meier dotyczące częstości zgonów z jakiejkolwiek przyczyny, zgonu z przyczyn sercowo-naczyniowych i zgonu z jakiejkolwiek przyczyny lub hospitalizacji z przyczyn sercowo-naczyniowych. Najważniejsze zdarzenie wynikowe (zgon z jakiejkolwiek przyczyny) wystąpił u 359 z 610 pacjentów (58,9%) w grupie CABG i u 398 z 602 pacjentów (66,1%) w grupie leczonej medycznie (stosunek ryzyka z CABG vs. leczenie farmakologiczne, 0,84; przedział ufności [CI], 0,73 do 0,97, P = 0,02 w teście log-rank) (tabela 2 i rysunek 2A oraz tabela S5 w dodatkowym dodatku). Mediana przeżycia wyniosła 7,73 lat wśród pacjentów w grupie CABG i 6,29 lat wśród pacjentów w grupie leczenia medycznego; mediana przeżycia była o 1,44 lat dłuższa w grupie CABG, a liczba potrzebna do leczenia, aby zapobiec jednej śmierci wynosiła 14 pacjentów (95% CI, 8 do 55). Analizy post hoc bez założenia o stałym ryzyku względnym wykazały istotność podobną do wartości z wcześniej określonego testu log-rank.
Łącznie 247 pacjentów (40,5%) w grupie CABG i 297 (49,3%) w grupie leczonej medycznie zmarło z przyczyn sercowo-naczyniowych (współczynnik ryzyka, 0,79, 95% CI, 0,66 do 0,93, P = 0,006 według log-rank test) (Tabela 2 i Figura 2B). Śmierć z jakiejkolwiek przyczyny lub hospitalizacji z przyczyn sercowo-naczyniowych wystąpiła u 467 pacjentów (76,6%) w grupie CABG oraz u 524 (87,0%) pacjentów w grupie leczonej medycznie (współczynnik ryzyka 0,72; 95% CI, 0,64 do 0,82; P <0,001 przez test log-rank) (Tabela 2 i Figura 2C). Wyniki dla innych wcześniej określonych wyników wtórnych i dodatkowych wyników przedstawiono w tabeli 2. Wyniki modeli zmodyfikowanych według zmiennych zmiennych, w tym te z CABG, jako współzmienną zależną od czasu, podano w tabeli S6 w dodatkowym dodatku. Wśród pacjentów w grupie CABG 2 miało powtórzone CABG podczas obserwacji. Urządzenie wspomagające lewą komorę umieszczono u 4 pacjentów w grupie CABG i u 2 pacjentów w grupie leczniczej. Pięciu pacjentów przeszło transplantację serca podczas obserwacji: pacjent w grupie CABG i 4 pacjentów w grupie leczniczej. Podczas całego okresu obserwacji 105 pacjentów (17,2%) w grupie CABG i 118 pacjentów (19,6%) w grupie leczonej farmakologicznie otrzymało wszczepialny kardiowerter-defibrylator (samodzielnie lub w połączeniu z terapią resynchronizującą) [podobne: terapia cranio-sacralna, laserowe obkurczanie pochwy, anatomia palpacyjna ]