Dwuletnie wyniki leczenia chirurgicznego niedokrwiennego niedomykalności zastawki mitralnej czesc 4

Nie stwierdzono istotnej różnicy między grupami w ocenie rangowej pierwszego wyniku (LVESVI, w tym zgonu) po 2 latach (wynik Z, 0,38, P = 0,71). W tym samym czasie średnia frakcja wyrzutowa lewej komory wynosiła 46,1 . 10,5% w grupie leczonej CABG i 45,6 . 10,0% w grupie złożonej (zmiana względem wartości wyjściowej, 5,4 . 11,7 punktów procentowych i 6,4 . 11,0 punktów procentowych, odpowiednio). Trwałe lub nawracające niedomykalność zastawki mitralnej i dodatkowe interwencje
Po 2 latach częstość występowania umiarkowanej lub ciężkiej niedomykalności mitralnej była większa w grupie leczonej CABG niż w grupie złożonej (32,3% vs. 11,2%, P <0,001); tylko 2% pacjentów w grupie leczonej CABG i żadna w grupie złożonej nie miała ciężkiej niedomykalności mitralnej. W trakcie badania u 2 pacjentów w grupie CABG wykonano operację zastawki mitralnej po procedurze indeksowania, a dwóch pacjentów w grupie złożonej po operacji rektyfikacji mitralno-zastawkowej. Odsetek pacjentów z pooperacyjną umiarkowaną niedomykalnością mitralną w dowolnym czasie w ciągu 2 lat był istotnie wyższy w grupie leczonej CABG, niż w grupie złożonej (43,0% wobec 24,8%, P = 0,004). Odsetek pacjentów z ciężką niedomykalnością mitralną lub ponowną operacją zastawki mitralnej wynosił 11,4% w grupie leczonej CABG i 3,5% w grupie złożonej (P = 0,02). W grupie leczonej CABG pacjenci, którzy nigdy nie mieli umiarkowanej lub ciężkiej uporczywej niedomykalności mitralnej i którzy nie przeszli interwencji zastawki mitralnej, mieli więcej odwrotnej remodelacji niż ci, którzy to zrobili (LVESVI, 36,3 . 15,1 i 47,8 . 20,8, odpowiednio; P = 0,001), z odpowiednimi wynikami w grupie złożonej (LVESVI, 40,9 . 20,6 vs. 51,7 . 19,6; P = 0,02).
Zmiany w ścianach i nawroty niedomykalności mitralnej
Ryc. 1. Ryc. 1. Wyniki Wall-Motion na poziomie wyjściowym, rok i 2 lata, w zależności od obecności pooperacyjnej umiarkowanej lub ciężkiej niedomykalności. Pokazano wyniki analiz każdego z 17 segmentów ściennych w spoczynku dla pacjentów bez umiarkowanych lub ciężka niedomykalność mitralna oraz z umiarkowaną lub ciężką niedomykalnością mitralną w 2 lata po zabiegu. Wartości wyjściowe rejestrowano przed procedurą. Wartości w nawiasach oznaczają średnie wyniki ruchu ściany w trzech punktach czasowych dla każdego segmentu. Wyniki na indeksie ruchu ściany są następujące: 1, normalny; 2, hipokinetyczne; 3, akinetyczne; 4, dyskinetyczne; i 5, tętniak. Suma wyników ruchu ściany dla segmentów mięśnia sercowego została podzielona przez liczbę segmentów, aby zapewnić indeks ruchu ściany. Po 2 latach względna procentowa poprawa wskaźnika globalnego ruchu ściany była większa u pacjentów bez umiarkowanej lub ciężkiej niedomykalności mitralnej niż u osób z niedomykalnością mitralną (16,5 . 20,1% vs. 7,4 . 16,7%, p = 0,008). Wykres przedstawiający nazwę każdego ponumerowanego segmentu znajduje się w Dodatku Uzupełniającym.
Aby zbadać wpływ rewaskularyzacji na ryzyko utrzymywania się niedomykalności zastawki mitralnej, przeanalizowaliśmy zmiany w wynikach echokardiograficznego ruchu ściany, które były stratyfikowane w zależności od nawrotu niedomykalności mitralnej. Procentowa poprawa wskaźnika globalnego ruchu ściany była większa u pacjentów, którzy byli wolni od umiarkowanej lub ciężkiej niedomykalności mitralnej po 2 latach niż u pacjentów z niedomykalnością mitralną (16,5 . 20,1% vs.
[przypisy: forum kulturystyczne, sklep rehabilitacyjny, rehabilitacja niemowląt ]

Powiązane tematy z artykułem: forum kulturystyczne rehabilitacja niemowląt sklep rehabilitacyjny