U ssaków erytrocyt posiada ksztalt dwuwkleslej soczewki

U ssaków erytrocyt posiada kształt dwuwklęsłej soczewki i odznacza się doskonałą sprężystością, która umożliwia mu odkształcanie się oraz powrót do kształtu pierwotnego. Takie odkształcenia mogą zachodzić (i zachodzą istotnie) w naczyniach włoskowatych, których średnica jest nie o wiele większa (4. 5 – 40. 0 foL) od średnicy samych erytrocytów. Najważniejszym składnikiem krwinki jest czerwony barwik krwi- hemoglobina (Hb), składający się 2 substancji białkowej – globiny i właściwego barwika – hemetyny, zawierającej żelazo, który tworzy wraz z drobiną tlenu (02) nie stały związek, zwany – oksyhemoglobiną (Hb02), wg następującego wzoru: Hb + 02 Hb02 . Continue reading „U ssaków erytrocyt posiada ksztalt dwuwkleslej soczewki”

Erytrocyty, zwane równiez – krwinkami czerwonymi

Cechą, która nakazuje przeciwstawianie sobie tych dwóch typów hemocytów, jest to, że podczas gdy erytrocyty zawierają swoisty barwik proteidowy, służący do transportowania tlenu, zwany – hemoglobiną, to leukocyty tego barwika zupełnie nie posiadają. a) Erytrocyty, zwane również – krwinkami czerwonymi, są tworami komórkowymi, przystosowanymi do transportu tlenu. W trakcie swego rozwoju utraciły one u ssaków jądro komórkowe. U pozostałych kręgowców, wskutek mniejszej specjalizacji, dojrzałe krwinki czerwone są wyposażone w jądro. Przeciętna wielkość erytrocytu wynosi u człowieka 7. Continue reading „Erytrocyty, zwane równiez – krwinkami czerwonymi”

Pod wzgledem morfologicznym nalezy rozrózniac we krwi dwa zasadnicze skladniki

Z wielu własności fizycznych krwi, jako cieczy, najważniejszą dla anatoma jest jej lepkość, która sprawia, że opór stawiany przez ściany naczyń krwionośnych poruszającemu się w ich wnętrzu słupowi krwi jest około cztery i pół razy większy , aniżeli opór, jakiby spotkał taki sam slup wody. Pod względem morfologicznym należy rozróżniać we krwi dwa zasadnicze składniki. Są to: płynne – osocze (plasma sanguinis) oraz zawieszone w nim komórki wolne, zwane – hemocytami. Objętościowo stanowią one około 40% objętości krwi. Reszta jest to osocze, a zatem krew stanowi gęstą zawiesinę hemocytów. Continue reading „Pod wzgledem morfologicznym nalezy rozrózniac we krwi dwa zasadnicze skladniki”

KREW I UKLAD KRWIOTWÓRCZY

KREW I UKŁAD KRWIOTWÓRCZY (Sanguis et systema haemopoeticum} ( Haematologia) Niniejszy rozdział zawiera zwięzły opis morfologiczny krwi oraz narządów krwiotwórczych. 1) Krew (sanguis) jest swoistą tkanką płynną, mającą wielorakie zadania. Rozprowadza ona po całym ustroju pokarm, pobrany przez przewód pokarmowy i przez płuca, a jednocześnie pobiera z tkanek produkty przemiany materii, aby usunąć je za pośrednictwem nerek i płuc. Ponadto krew uwspółzależnia między sobą poszczególne narządy, dzięki zawartym w niej hormonom, wytwarzanym przez gruczoły dokrewne. Całkowita ilość krwi w ustroju ssaka osiąga 1/10 – 1/20 wagi ciała, a więc ilość krwi u osobnika o ciężarze 70 kg stanowi około siedmiu litrów. Continue reading „KREW I UKLAD KRWIOTWÓRCZY”

limfocyty

Pod powyższą nazwą ujmujemy narządy wytwarzające drugą postać leukocytów, tj. – limfocyty. Do tych narządów należą: 1) – plamki chłonne, 2) — grudki chłonne, 3) – płytki chłonne, 4) – gruczoły chłonne i wreszcie 5) – śledziona. 1) – Plamki chłonne (maculae lymphaticae) spotykamy w sieci większej (omentum maius). Są to utwory listkowate, płaskie, a pod względem organizacyjnym stanowią prototyp, szczebel najniższy, narządów układu limfocytotwórczego. Continue reading „limfocyty”

Pochodzenie monocytów nie jest ostatecznie ustalone

Pochodzenie monocytów nie jest ostatecznie ustalone. Podczas gdy jedni uważają je za postać blisko spokrewnioną z limfocytami małymi, to inni wyprowadzają je z układu siateczkowo-śródbłonkowego. Ostatnio zaczyna panować wśród hematologów pogląd unitarystyczny, według którego ukazywanie się takich lub innych postaci leukocytów jest tylko wyrazem stanu czynnościowego ustroju, a zatem są one zasadniczo wszystkie między sobą blisko spokrewnione. Ostatnią postacią morfologiczną krwi są tzw. – thombocyty, zwane raczej płytkami Bizzozery. Continue reading „Pochodzenie monocytów nie jest ostatecznie ustalone”

Granulocyty obojetnochlonne sa komórkami duzymi

Granulocyty obojętnochłonne są komórkami dużymi (9- 12 (. L) i występują jedynie we krwi (brak ich w chłonce l), osiągając tam liczebność około 70% ogółu leukocytów. Odznaczają się one wielką ruchliwością, dużą zdolnością wydzielania fermentów i dużą żywotnością. Poza tym są one pierwszymi obrońcami ustroju przeciwko intruzom, w postaci mikroorganizmów. Czynnikami, które pobudzają granulocyty do ruchu czynnego są: bodźce chemiczne (chemotaksia ), bodźce dotykowe (thigmotaksia) oraz silne stężenie jonów wodorowych. Continue reading „Granulocyty obojetnochlonne sa komórkami duzymi”

Masa leukocytu jest znacznie wieksza od masy erytrocytu

Masa leukocytu jest znacznie większa od masy erytrocytu, co pociąga za sobą ten skutek, że jego ruch bierny w słupie krwi jest powolniejszy aniżeli ruch erytrocytów, płynących w części osiowej naczyń. Innymi słowy, droga przebyta w jednostce czasu przez leukocyt jest krótsza od drogi, którą odbywa, wleczony ruchem biernym, erytrocyt. Ten stan rzeczy nie powinien nas dziwić, gdyż ze względu na zupełny brak w ustroju rezerw tlenu wydajność pracy, a zatem szybkość obiegu erytrocytu musi być maksymalna. Podobne tempo pracy leukocytu byłoby nie usprawiedliwione, z czego wynika, że czas wewnętrzny (Al. Carrel) tych dwóch składników morfotycznych krwi jest nastawiony według zgoła innych zegarów. Continue reading „Masa leukocytu jest znacznie wieksza od masy erytrocytu”

Miejscem powstawania wszystkich postaci granulocytów, podobnie jak i erytrocytów, jest szpik kostny

Miejscem powstawania wszystkich postaci granulocytów, podobnie jak i erytrocytów, jest szpik kostny (medulla ossium). Limfocyty krwi stanowią tylko pewien odsetek ogółu limfocytów całego ustroju, wchodzą one bowiem również w skład licznych swoistych tkanek, zwanych – tkankami chłonnymi albo limfoidalnymi (gruczoły chłonne, śledziona itd. ). U innych kręgowców limfocyty występują w większej ilości aniżeli u ssaków. Limfocyty małe są drobnymi komórkami (6-8 (. Continue reading „Miejscem powstawania wszystkich postaci granulocytów, podobnie jak i erytrocytów, jest szpik kostny”

Budowe gruczolu chlonnego mozemy sobie w zarysie przedstawic nastepujaco

Budowę gruczołu chłonnego możemy sobie w zarysie przedstawić następująco. Cały gruczoł chłonny jest otoczony wokół – torebką włóknistą (capsuła fibrosa), zawierającą znaczną ilość miocytów gładkich. Obecność miocytów każe przypuszczać, że torebka może podlegać skurczom, ułatwiającym odpływ chłonki z gruczołu. Od powierzchni wewnętrznej torebki odchodzi znaczna ilość – beleczek (trabeculae), przecinających wnętrze torebki w najprzeróżnorodniejszych kierunkach. Stanowią one szkielet łącznotkankowy, na którym znajduje oparcie układ siateczkowo-śród błonkowy gruczołu, a ponadto służą one do przeprowadzania tętnic i żył beleczkowych (rasa trabecularia), Jest rzeczą zrozumiałą, że naczynia te służą do odżywiania tkanki chłonnej gruczołu. Continue reading „Budowe gruczolu chlonnego mozemy sobie w zarysie przedstawic nastepujaco”