Miazsz przytarczycy stanowia ciasno ulozone wieloboczne – komórki przytarczyczne

Miąższ przytarczycy stanowią ciasno ułożone wieloboczne – komórki przytarczyczne, oplecione siatką naczyń krwionośnych i chłonnych. Przytarczyce występują u wszystkich kręgowców za wyjątkiem ryb. Pod względem czynnościowym obydwie przytarczyce stanowią najprawdopodobniej jedną fizjologiczną całość. Wg dotychczasowych badań wydzielina ich, znana w postaci wyciągu, jako tzw. -parathormon, reguluje zawartość wapnia i fosforu w ustroju, w sprawach zaś osteogenezy zachowuje się podobnie jak witamina D. Continue reading „Miazsz przytarczycy stanowia ciasno ulozone wieloboczne – komórki przytarczyczne”

U Hominidae najczestszymi skutkami dysfunkcji tarczycy sa

U Hominidae najczęstszymi skutkami dysfunkcji tarczycy są: obrzęk śluzakowy czyli myxoedema (przy niedomodze i), często połączony z niedorozwojem umysłowym (wpływ na korę mózgową), oraz choroba Basedowa (przy nadczynności), wyrażająca się, między innymi, w spotęgowaniu przemiany materii, wskutek pobudzenia procesów oksydoredukcyjnych. O wpływie płata przedniego przysadki na tarczycę była już wzmianka powyżej. Hormonem wytwarzanym przez tarczycę jest bogata w jod – thyroksyna, znajdująca się w koloidzie pęcherzyków. Wpływ thyroksyny na przemianę energetyczną ustroju przejawia się w tym; iż przy nadczynności tarczycy dla wykonania pracy równej jednemu kilogramometrowi zużywa się nie jak normalnie 1. 2 kalorii, lecz 2. Continue reading „U Hominidae najczestszymi skutkami dysfunkcji tarczycy sa”

pecherzyki tarczycowe

Niebawem przewód ten podlega uwstecznieniu, a podkrtaniowa masa komórkowa rozrasta się na boki, tworząc – płat prawy (lobus dexter) i – płat lewy (Iobus sinister), połączone między sobą pośrodkową- cieśnią (iethmus). W dalszym ciągu rozwoju cieśń często ulega zwyrodnieniu łącznotkankowemu, obydwa zaś płaty są odtąd połączone tylko za pośrednictwem łącznotkankowego powrózka. Podczas gdy u Hominidae, u Primates, u Suidae i u wielu z pośród Rodentia cieśń jest dobrze rozwinięta, to u Monotremata, Insectivora, Cetacea, Proboecidea, Carnivora, ArtiodactyLa i u Perissodactyla występuje ona tylko u płodów, a co najwyżej u osobników bardzo młodych. Równolegle do przemian powyższych masa komórkowa kształtującej się tarczycy podlega rozpadowi na skupienia komórkowe- wysepki tarczycowe (insulae thyreoideae), z których większość niebawem podlega przekształceniu w – pęcherzyki tarczycowe (folliculi thyreoideae) i tylko nieznaczna ich ilość pozostaje nadal w stanie niezmienionym. U ssaka dorosłego tarczyca jest narządem stosunkowo dużym (u Hominidae waży około 40 g l), o zabarwieniu ciemnoczerwonym i ciastowatej zwartości. Continue reading „pecherzyki tarczycowe”

Hormonem, wydzielanym przez istote rdzenna nadnercza, jest – adrenalina

Hormonem, wydzielanym przez istotę rdzenną nadnercza, jest – adrenalina, wywierająca silny wpływ pobudzający na miocyty gładkie, a zwłaszcza na te, które wchodzą w skład mięśniówki tętniczej. W związku z charakterem wydzieliny można istotę rdzeniową nazwać równie dobrze – istotą adrenalinotwórczą, przy czym pozostałe składniki układu chromochłonnego pełniły by rolę dodatkowych – narządów adrenalinotwórczych. Bliskie pod względem •pochodzenia pokrewieństwo układu chromochłonnego z układem współczulnym tłumaczyło by fakt, stwierdzony ostatnio, że zakończenia włókien nerwów współczulnych wytwarzają adrenalinę, która, dzięki temu, jest być może swoistym bodźcem chemicznym dla miocytów gładkich. Nadnercze unaczynia kilka – t. nadnerczowych, odchodzących wprost od aorty lub też od t. Continue reading „Hormonem, wydzielanym przez istote rdzenna nadnercza, jest – adrenalina”