Bakterie normalne zachowuja sie jak koloidy wodochlonne

Bakterie zachowują się więc W stosunku do elektrolitów jak koloidy wodochłonne i wodoodporne. Bakterie normalne zachowują się jak koloidy wodochłonne, czyli wykazują małą czułość w stosunku do soli i małą skłonność do zlepiania się i wypadania. Bakterie natomiast, na- które działamy surowicą aglutynującą, zachowują się podobnie do koloidów wodoodpornych, mianowicie są bardzo czułe na obecność soli i wobec tego łatwo wypadają z roztworu zawierającego nawet małą ilość soli. Sprawa ta łączy się ściśle ze zjawiskami elektro-fizycznymi i warunkiem, powstawania aglutynacji jest zmiana ładunku elektrycznego. Bakterie normalne, jak zresztą i inne komórki, posiadają ładunek jednoimienny i dzięki temu utrzymują się w pewnej i równej odległości od, siebie. Continue reading „Bakterie normalne zachowuja sie jak koloidy wodochlonne”

Wysepke odzywia gesta siec naczyniowa

Wysepkę odżywia gęsta sieć naczyniowa, unerwiają• zaś ją gałązki współczulne, dążące od splotu słonecznego (plexus solaris), a zapewne i włókienka n. błędnego. Trzustka wysepkowa występuje u wszystkich kręgowców. Dotychczas udało się wyosobnić trzy hormony, wytwarzane przez wysepki Langerhansa. Są to: insulina (Banting ), zapobiegająca hyperglikemii (nadmiarowi glukozy we krwi), mogącej powstawać na skutek glikogenolizy w wątrobie, -vagotonina (Santenoise 1927), uczulająca n. Continue reading „Wysepke odzywia gesta siec naczyniowa”

Watroba, jako gruczol dokrewny

Wątroba, jako gruczoł dokrewny. Już od dawna przypuszczano, ze wątroba poza swymi funkcjami gruczołu trawiennego jest ponadto gruczołem dokrewnym, regulującym działalność niektórych narządów. P. Castellani (1910), później Whipple (1925) odkryli bliżej nie określony hormon, którego brak powoduje zaburzenia w krwiotwórczości, a w wyniku ostatecznym objawy anemii złośliwej (anemia pemiciosa), Dotychczas nie wykryto składnika wątroby, wytwarzającego ten hormon (komórka wątrobna, układ siateczkowo-śród błonkowy). Sprawa znaczenia tzw. Continue reading „Watroba, jako gruczol dokrewny”

W przypadkach owulacji poronnej cialko zólte ulega niebawem bliznowatemu uwstecznieniu

W przypadkach owulacji poronnej ciałko żółte ulega niebawem bliznowatemu uwstecznieniu, przekształcając się w – ciało białe (corpus albicans), a w grę wchodzi ponownie funkcja wydzielnicza nowego, dojrzewającego pęcherzyka Graafa. Całokształt tych przemian stanowi – cykl płciowy żeński. U Mięsożernych i Gryzoni między pęcherzykami Graafa znajdują się gniazda komórek nabłonkowych pochodzenia łącznotkankowego, które są przez nie- których badaczy uważane za – istotę śródmiąższową jajnika (subst. interstitialis orarii), stanowiącą odpowiednik istoty śródmiąższowej jądra. Wypada tutaj wspomnieć o wpływie inkretów na układ nerwowy ośrodkowy, a w szczególności na korę mózgową. Continue reading „W przypadkach owulacji poronnej cialko zólte ulega niebawem bliznowatemu uwstecznieniu”

Obydwa hormony wywieraja wplyw na caly ustrój

Wymieniona istota składa się z drobnych gniazd – Komorek sródmiąższowych (cellulae irueretitialee), rozsianych w tkance łącznej między przewodami nasieniotwórczymi . Wytwarzają one dwa hormony: -androsteron (Butenandt) i testosteron (Laquer), Należy zaznaczyć, że obydwa sterony posiadają jednakową budowę u wszystkich ssaków, nie są zatem swoiste pod względem gatunkowym. Obydwa hormony wywierają wpływ na cały ustrój, a w szczególności na rozwój i działalność narządów płciowych. Według niektórych autorów elementami hormonotwórczymi jądra byłyby nie komórki śródmiąższowe, lecz komórki Sertoliego, wchodzące w skład przewodów nasieniotwórczych. b) Jajnik dokrewny (orarium incretorium), Jajnik jest ośrodkiem tworzenia się kilku hormonów, z których dwa wyosobniono. Continue reading „Obydwa hormony wywieraja wplyw na caly ustrój”

KREW I UKLAD KRWIOTWÓRCZY

KREW I UKŁAD KRWIOTWÓRCZY (Sanguis et systema haemopoeticum} ( Haematologia) Niniejszy rozdział zawiera zwięzły opis morfologiczny krwi oraz narządów krwiotwórczych. 1) Krew (sanguis) jest swoistą tkanką płynną, mającą wielorakie zadania. Rozprowadza ona po całym ustroju pokarm, pobrany przez przewód pokarmowy i przez płuca, a jednocześnie pobiera z tkanek produkty przemiany materii, aby usunąć je za pośrednictwem nerek i płuc. Ponadto krew uwspółzależnia między sobą poszczególne narządy, dzięki zawartym w niej hormonom, wytwarzanym przez gruczoły dokrewne. Całkowita ilość krwi w ustroju ssaka osiąga 1/10 – 1/20 wagi ciała, a więc ilość krwi u osobnika o ciężarze 70 kg stanowi około siedmiu litrów. Continue reading „KREW I UKLAD KRWIOTWÓRCZY”

U ssaków erytrocyt posiada ksztalt dwuwkleslej soczewki

U ssaków erytrocyt posiada kształt dwuwklęsłej soczewki i odznacza się doskonałą sprężystością, która umożliwia mu odkształcanie się oraz powrót do kształtu pierwotnego. Takie odkształcenia mogą zachodzić (i zachodzą istotnie) w naczyniach włoskowatych, których średnica jest nie o wiele większa (4. 5 – 40. 0 foL) od średnicy samych erytrocytów. Najważniejszym składnikiem krwinki jest czerwony barwik krwi- hemoglobina (Hb), składający się 2 substancji białkowej – globiny i właściwego barwika – hemetyny, zawierającej żelazo, który tworzy wraz z drobiną tlenu (02) nie stały związek, zwany – oksyhemoglobiną (Hb02), wg następującego wzoru: Hb + 02 Hb02 . Continue reading „U ssaków erytrocyt posiada ksztalt dwuwkleslej soczewki”

Szpik kostny

W dalszym ciągu zajmiemy się opisem narządów krwiotwóczych oraz narządów, które są ściśle z tkanką krwi związane. a) Szpik kostny (medulla ossium) jest układem krwiotwórczym, umieszczonym w jamie szpikowej kości długich oraz w jamach szpikowych (cellulae meduilares) nasad kostnych i kości krótkich. W szczególności szpik kostny jest miejscem powstawania erytrocytów, granulocytów i thrombocytów. Osnową szpiku jest siatka (reticulum), utworzona przez swoiste – retikulocyty oraz ich cienkie i liczne wypustki. Całość ta stanowi tzw. Continue reading „Szpik kostny”

Zaawansowany czerniak leczony Vemurafenib AD 7

Zgłaszano potwierdzoną częstość odpowiedzi u ponad 50% u pacjentów z wcześniej leczonym przerzutowym czerniakiem z mutacjami V600E lub V600K BRAF. Większość odpowiedzi była szybka, przy czym mniej niż 15% pacjentów miało progresję choroby przy pierwszej ocenie. Dlatego badanie to wykazuje, że wemurafenib wykazuje klinicznie wyraźną aktywność przeciwnowotworową w przerzutowym czerniaku i że wskaźniki odpowiedzi są wyższe niż w przypadku wcześniej stosowanych terapii.1-8,22 Ponowna analiza wskaźnika odpowiedzi w badaniu fazy zgodnie z zastosowanymi kryteriami odpowiedzi w naszym badaniu fazy 2 uzyskano podobny ogólny wskaźnik odpowiedzi wynoszący 56%. Ponadto, chociaż mediana czasu trwania odpowiedzi i czasu przeżycia wolnego od progresji wynosiła mniej niż 7 miesięcy, niektóre odpowiedzi były opóźnione, przy czym jedna czwarta pacjentów pozostała bez progresji po medianie okresu obserwacji 13 miesięcy. Continue reading „Zaawansowany czerniak leczony Vemurafenib AD 7”