Bakterie normalne zachowuja sie jak koloidy wodochlonne

Bakterie zachowują się więc W stosunku do elektrolitów jak koloidy wodochłonne i wodoodporne. Bakterie normalne zachowują się jak koloidy wodochłonne, czyli wykazują małą czułość w stosunku do soli i małą skłonność do zlepiania się i wypadania. Bakterie natomiast, na- które działamy surowicą aglutynującą, zachowują się podobnie do koloidów wodoodpornych, mianowicie są bardzo czułe na obecność soli i wobec tego łatwo wypadają z roztworu zawierającego nawet małą ilość soli. Sprawa ta łączy się ściśle ze zjawiskami elektro-fizycznymi i warunkiem, powstawania aglutynacji jest zmiana ładunku elektrycznego. Bakterie normalne, jak zresztą i inne komórki, posiadają ładunek jednoimienny i dzięki temu utrzymują się w pewnej i równej odległości od, siebie. Continue reading „Bakterie normalne zachowuja sie jak koloidy wodochlonne”

Aglutyniny sa cialami odpornymi na dzialanie wyzszych cieplot

Aglutyniny są ciałami odpornymi na działanie wyższych ciepłot. Dopiero ciepłota 65-70° niszczy je. Pepsyna i trypsyna niszczą aglutyninę dopiero po 24 godzinach. Aglutyniny posiadaj ą swoistość, czyli działaj ą na zarazki, pod których wpływem wytworzyły się. Jednak ta swoistość nie jest bezwzględna, gdyż aglutyniny mogą wpływać nie tylko na dany zarazek, ale także na pokrewny. Continue reading „Aglutyniny sa cialami odpornymi na dzialanie wyzszych cieplot”

Wysepke odzywia gesta siec naczyniowa

Wysepkę odżywia gęsta sieć naczyniowa, unerwiają• zaś ją gałązki współczulne, dążące od splotu słonecznego (plexus solaris), a zapewne i włókienka n. błędnego. Trzustka wysepkowa występuje u wszystkich kręgowców. Dotychczas udało się wyosobnić trzy hormony, wytwarzane przez wysepki Langerhansa. Są to: insulina (Banting ), zapobiegająca hyperglikemii (nadmiarowi glukozy we krwi), mogącej powstawać na skutek glikogenolizy w wątrobie, -vagotonina (Santenoise 1927), uczulająca n. Continue reading „Wysepke odzywia gesta siec naczyniowa”

UKLAD KRAZENIA (KRWIONOSNY)

UKŁAD KRĄŻENIA (KRWIONOŚNY) (8ystema circulatorium) ( Angiologia) Zadanie układu krążenia (krwionośnego) polega na doprowadzaniu pokarmu do tkanek oraz na usuwaniu z nich produktów przemiany materii. Dostarczycielem pożywienia i odbiorcą zużytych składników jest tkanka płynna krew (sanguis), zawarta w-naczyniach krwionośnych (rasa sanguinis). Ażeby móc spełnić swe zadanie, krew musi ustawicznie krążyć od narządów odżywiających (przewód pokarmowy, układ oddechowy) do poszczególnych tkanek, a od nich w dalszym ciągu do narządów wydalniczych (nerki, skóra). Silnikiem utrzymującym ustawiczne krążenie krwi jest-serce (cor), wspierane w swej czynności szeregiem czynników dodatkowych, z których trzeba wymienić na pierwszym miejscu ruchy wdechowe klatki piersiowej. Śledząc rozwój całego układu krwionośnego, rzuca się w oczy ścisła współzależność jego budowy z budową układu oddechowego, a pośrednio i z charakterem ogólnej przemiany materii, przejawiającym się, między innymi. Continue reading „UKLAD KRAZENIA (KRWIONOSNY)”

Masa leukocytu jest znacznie wieksza od masy erytrocytu

Masa leukocytu jest znacznie większa od masy erytrocytu, co pociąga za sobą ten skutek, że jego ruch bierny w słupie krwi jest powolniejszy aniżeli ruch erytrocytów, płynących w części osiowej naczyń. Innymi słowy, droga przebyta w jednostce czasu przez leukocyt jest krótsza od drogi, którą odbywa, wleczony ruchem biernym, erytrocyt. Ten stan rzeczy nie powinien nas dziwić, gdyż ze względu na zupełny brak w ustroju rezerw tlenu wydajność pracy, a zatem szybkość obiegu erytrocytu musi być maksymalna. Podobne tempo pracy leukocytu byłoby nie usprawiedliwione, z czego wynika, że czas wewnętrzny (Al. Carrel) tych dwóch składników morfotycznych krwi jest nastawiony według zgoła innych zegarów. Continue reading „Masa leukocytu jest znacznie wieksza od masy erytrocytu”

Pochodzenie monocytów nie jest ostatecznie ustalone

Pochodzenie monocytów nie jest ostatecznie ustalone. Podczas gdy jedni uważają je za postać blisko spokrewnioną z limfocytami małymi, to inni wyprowadzają je z układu siateczkowo-śródbłonkowego. Ostatnio zaczyna panować wśród hematologów pogląd unitarystyczny, według którego ukazywanie się takich lub innych postaci leukocytów jest tylko wyrazem stanu czynnościowego ustroju, a zatem są one zasadniczo wszystkie między sobą blisko spokrewnione. Ostatnią postacią morfologiczną krwi są tzw. – thombocyty, zwane raczej płytkami Bizzozery. Continue reading „Pochodzenie monocytów nie jest ostatecznie ustalone”

Budowa plamki chlonnej przedstawia sie nastepujaco

Produkowane tutaj limfocyty są stopniowo wypierane doobwodowo, tworząc – cześć korową grudki. 3) – płytki chłonne (noduli lymphatici aggregati) w jelicie cienkim, opisywane również pod nazwą – płytek Peyera, stanowią w rzeczywistości skupienia pewnej ilości grudek. Należy tutaj zaznaczyć z naciskiem, że grudki skupiają się jedne obok drugich, ale zawsze w jednej płaszczyźnie, nawet wówczas, gdy, jak to bywa w –migdałkach gardzieli (tonsillae), płytka chłonna jest mocno pofałdowana. Ilość grudek, wchodzących w skład danej płytki, ustalamy na podstawie liczby ośrodków rozrodczych. Płytki chłonne są narządami limfocytotwórczymi, a dzięki obecności układu siateczkowo – śródbłonkowego mają możność zatrzymywania i niszczenia szkodliwych ciał obcych. Continue reading „Budowa plamki chlonnej przedstawia sie nastepujaco”

Szpik kostny

W dalszym ciągu zajmiemy się opisem narządów krwiotwóczych oraz narządów, które są ściśle z tkanką krwi związane. a) Szpik kostny (medulla ossium) jest układem krwiotwórczym, umieszczonym w jamie szpikowej kości długich oraz w jamach szpikowych (cellulae meduilares) nasad kostnych i kości krótkich. W szczególności szpik kostny jest miejscem powstawania erytrocytów, granulocytów i thrombocytów. Osnową szpiku jest siatka (reticulum), utworzona przez swoiste – retikulocyty oraz ich cienkie i liczne wypustki. Całość ta stanowi tzw. Continue reading „Szpik kostny”

Zatoki osrodkowe koncza sie wreszcie-naczyniem chlonnym wyprowadzajacym

Zatoki ośrodkowe kończą się wreszcie-naczyniem chłonnym wyprowadzającym (ras efferens), przebijającym torebką i wychodzącym na zewnątrz . Innymi słowy, chłonka, dostarczana przez jakikolwiek narząd, ciągnie naczyniami doprowadzającymi do gruczołu chłonnego, gdzie wlewa się do zatoki granicznej. Z tej zatoki chłonka wędruje zatokami ośrodkowymi, opłukuje miąższ i wreszcie opuszcza gruczoł chłonny naczyniem wyprowadzającym. Rozszerzenie koryta, którym płynie chłonka, charakteryzujące się obecnością licznych, szerokich zatok. ośrodkowych, powoduje zwolnienie nurtu chłonki, a więc pewną zastoinę, •sprzyjającą migracji limfocytów z miąższu do wnętrza zatok. Continue reading „Zatoki osrodkowe koncza sie wreszcie-naczyniem chlonnym wyprowadzajacym”

Znaczenie prognostyczne zintegrowanego profilowania genetycznego w ostrej białaczce szpikowej AD 2

Istnieje znaczna niejednorodność wyników dla poszczególnych pacjentów w każdej grupie ryzyka. W ostatnich badaniach zidentyfikowano nowe nawracające mutacje somatyczne u pacjentów z AML. Należą do nich mutacje w TET2, 8,9 ASXL1, 10 IDH1 lub IDH2, 11-13 DNMT3A, 4,14 i PHF6.15. Retrospektywne analizy sugerują, że podzbiór tych mutacji może mieć znaczenie prognostyczne w AML, 4, 16, 16, chociaż odkrycia te nie zostały potwierdzone ze szczegółową adnotacją kliniczną i mutacyjną w dużych, jednorodnie leczonych kohortach pacjentów z AML. Continue reading „Znaczenie prognostyczne zintegrowanego profilowania genetycznego w ostrej białaczce szpikowej AD 2”