Pod wzgledem morfologicznym nalezy rozrózniac we krwi dwa zasadnicze skladniki

Z wielu własności fizycznych krwi, jako cieczy, najważniejszą dla anatoma jest jej lepkość, która sprawia, że opór stawiany przez ściany naczyń krwionośnych poruszającemu się w ich wnętrzu słupowi krwi jest około cztery i pół razy większy , aniżeli opór, jakiby spotkał taki sam slup wody. Pod względem morfologicznym należy rozróżniać we krwi dwa zasadnicze składniki. Są to: płynne – osocze (plasma sanguinis) oraz zawieszone w nim komórki wolne, zwane – hemocytami. Objętościowo stanowią one około 40% objętości krwi. Reszta jest to osocze, a zatem krew stanowi gęstą zawiesinę hemocytów. Continue reading „Pod wzgledem morfologicznym nalezy rozrózniac we krwi dwa zasadnicze skladniki”

Erytrocyty, zwane równiez – krwinkami czerwonymi

Cechą, która nakazuje przeciwstawianie sobie tych dwóch typów hemocytów, jest to, że podczas gdy erytrocyty zawierają swoisty barwik proteidowy, służący do transportowania tlenu, zwany – hemoglobiną, to leukocyty tego barwika zupełnie nie posiadają. a) Erytrocyty, zwane również – krwinkami czerwonymi, są tworami komórkowymi, przystosowanymi do transportu tlenu. W trakcie swego rozwoju utraciły one u ssaków jądro komórkowe. U pozostałych kręgowców, wskutek mniejszej specjalizacji, dojrzałe krwinki czerwone są wyposażone w jądro. Przeciętna wielkość erytrocytu wynosi u człowieka 7. Continue reading „Erytrocyty, zwane równiez – krwinkami czerwonymi”

Ilosc leukocytów we krwi jest znacznie mniejsza anizeli erytrocytów

Ilość leukocytów we krwi jest znacznie mniejsza aniżeli erytrocytów. Stosunek pierwszych do drugich wynosi u Caria 1/300, u Hominidae 1/700, a u Erinaoeus 1/2000. Zresztą stosunek ten ulega częstym wahaniom fizjologicznym. Wśród leukocytów należy rozróżniać dwa typy podstawowe . Jednym z tych typów są leukocyty, których plazma jest wyposażona w liczne ziarenka (granula), stojące w związku z wydzielanymi fermentami. Continue reading „Ilosc leukocytów we krwi jest znacznie mniejsza anizeli erytrocytów”

Zatoki osrodkowe koncza sie wreszcie-naczyniem chlonnym wyprowadzajacym

Zatoki ośrodkowe kończą się wreszcie-naczyniem chłonnym wyprowadzającym (ras efferens), przebijającym torebką i wychodzącym na zewnątrz . Innymi słowy, chłonka, dostarczana przez jakikolwiek narząd, ciągnie naczyniami doprowadzającymi do gruczołu chłonnego, gdzie wlewa się do zatoki granicznej. Z tej zatoki chłonka wędruje zatokami ośrodkowymi, opłukuje miąższ i wreszcie opuszcza gruczoł chłonny naczyniem wyprowadzającym. Rozszerzenie koryta, którym płynie chłonka, charakteryzujące się obecnością licznych, szerokich zatok. ośrodkowych, powoduje zwolnienie nurtu chłonki, a więc pewną zastoinę, •sprzyjającą migracji limfocytów z miąższu do wnętrza zatok. Continue reading „Zatoki osrodkowe koncza sie wreszcie-naczyniem chlonnym wyprowadzajacym”