Odkrycie grup krwi

Odkrycie grup krwi dało podstawy do zastosowania przetaczania krwi z jednego osobnika do drugiego w celach leczenia bez obawy zaglutynowania krwinek wprowadzonych oraz własnych. W ostatnich latach wyodrębniono uboczne podgrupy krwi, mianowicie M, N, P, G, H, jednak nie ustalono jeszcze, jakie jest ich znaczenie, szczególnie w przetaczaniu krwi. Ostatnio, bo już w czasie ubiegłej wojny, Landsteiner twierdził istnienie nowego czynnika swoistego we krwi, który nazwał Rhesus factor, czyli w skrócie Rh. Czynnik ten otrzymał z krwi małp z rodziny Rhesus Macacus i stąd jego nazwa. Nie wszystkie jednak osobniki posiadają ten czynnik, dlatego Larulsteiner nazwał osobniki posiadające Rhesus , factor Rh plus, nie posiadające Rh minus. Continue reading „Odkrycie grup krwi”

Nasadka mózgowa albo szyszynka

Ostatnio stwierdzono wielki wpływ intermedyny na tworzenie się purpury wzrokowej w siatkówce oka, przy czym okazało się, że u ssaków nocnych ilość wydzielanej intermedyny jest większa aniżeli u ssaków dziennych. Z ważniejszych schorzeń wynikających z dysfunkcji przysadki mózgowej wymienimy: przedwczesną dojrzałość płciową (pubertas praecox), chorobę Frohlicha (dystrophia adiposogenitalis), karłowatość i gigantyzm typu przysadkowego, akromegalię itd. Badania nad przysadką mózgową są w pełnym biegu i każdy dzień przynosi nowe odkrycia. 2) Nasadka mózgowa albo szyszynka , o której będzie wzmianka w opisie międzymózgowia (dienceplialon), uchodzi za gruczoł dokrewny, wywierający wpływ na pewne przejawy płciowe. Charakteryzuje ją obecność tzw. Continue reading „Nasadka mózgowa albo szyszynka”

pecherzyki tarczycowe

Niebawem przewód ten podlega uwstecznieniu, a podkrtaniowa masa komórkowa rozrasta się na boki, tworząc – płat prawy (lobus dexter) i – płat lewy (Iobus sinister), połączone między sobą pośrodkową- cieśnią (iethmus). W dalszym ciągu rozwoju cieśń często ulega zwyrodnieniu łącznotkankowemu, obydwa zaś płaty są odtąd połączone tylko za pośrednictwem łącznotkankowego powrózka. Podczas gdy u Hominidae, u Primates, u Suidae i u wielu z pośród Rodentia cieśń jest dobrze rozwinięta, to u Monotremata, Insectivora, Cetacea, Proboecidea, Carnivora, ArtiodactyLa i u Perissodactyla występuje ona tylko u płodów, a co najwyżej u osobników bardzo młodych. Równolegle do przemian powyższych masa komórkowa kształtującej się tarczycy podlega rozpadowi na skupienia komórkowe- wysepki tarczycowe (insulae thyreoideae), z których większość niebawem podlega przekształceniu w – pęcherzyki tarczycowe (folliculi thyreoideae) i tylko nieznaczna ich ilość pozostaje nadal w stanie niezmienionym. U ssaka dorosłego tarczyca jest narządem stosunkowo dużym (u Hominidae waży około 40 g l), o zabarwieniu ciemnoczerwonym i ciastowatej zwartości. Continue reading „pecherzyki tarczycowe”

szereg gruczolów

Nie wszystkie jednak sympatykoblasty wędrowne biorą udział w budowie istoty rdzeniowej nadnercza. Część z nich, rozprzestrzeniając się wzdłuż aorty, tworzy szereg gruczołów, pokrewnych istocie rdzeniowej nadnercza. Określamy je wspólną nazwą – układu chromo-chłonnego. Do układu tego należą: – narządy Zuckerkandla (paraganglia s. organa Zucberharuiii}, rozmieszczone w sąsiedztwie aorty brzusznej, następnie -kłębek szyjno-tętniczy (glomus caroticum. Continue reading „szereg gruczolów”