Przyczyny wspólaglutynacji

Przyczyny współaglutynacji należy doszukiwać się albo w nabywaniu właściwości swoistego zarazka przez zarazek towarzyszący, czyli przez tzw. mirmkrię bakteriologiczną, albo w pewnych podobnych właściwościach chemicznych zarazka swoistego i nieswoistego. Może tu wchodzić w grę albo jednakowa grupa białkowa w r óśnych zarazkach, albo grupa lipidowa, albo w końcu grupa węglowodanowa. W durze plamistym występuje aglutynacja odmieńca X19 dzięki takiej samej grupie węglowodanowej, zawartej w rickettsji Prowazeka i odmieńcu. Aglutyniny nie niszczą bezpośrednio bakterii. Continue reading „Przyczyny wspólaglutynacji”

Odkrycie grup krwi

Odkrycie grup krwi dało podstawy do zastosowania przetaczania krwi z jednego osobnika do drugiego w celach leczenia bez obawy zaglutynowania krwinek wprowadzonych oraz własnych. W ostatnich latach wyodrębniono uboczne podgrupy krwi, mianowicie M, N, P, G, H, jednak nie ustalono jeszcze, jakie jest ich znaczenie, szczególnie w przetaczaniu krwi. Ostatnio, bo już w czasie ubiegłej wojny, Landsteiner twierdził istnienie nowego czynnika swoistego we krwi, który nazwał Rhesus factor, czyli w skrócie Rh. Czynnik ten otrzymał z krwi małp z rodziny Rhesus Macacus i stąd jego nazwa. Nie wszystkie jednak osobniki posiadają ten czynnik, dlatego Larulsteiner nazwał osobniki posiadające Rhesus , factor Rh plus, nie posiadające Rh minus. Continue reading „Odkrycie grup krwi”

Swoje zabarwienie tarczyca zawdziecza niezwykle obfitemu ukrwieniu

Swoje zabarwienie tarczyca zawdzięcza niezwykle obfitemu ukrwieniu, gdyż przez jeden gram jej tkanki przepływa na minutę około 31/2 cmś krwi (cave przy operacji). Tarczycę otacza wokół cienka – opona zewn. (tunica ext. ), będąca w związku z powięziami szyjnymi. Sam –: miąższ tarczycy (pulpa thyreoidea) spowija cienka, łącznotkankowa – torebka własna(capsula propria), Składnikiem zasadniczym i jednostką podstewową miąższu są liczne – pęcherzyki tarczycowe( ifolliculi thyreoideae). Continue reading „Swoje zabarwienie tarczyca zawdziecza niezwykle obfitemu ukrwieniu”

pecherzyki tarczycowe

Niebawem przewód ten podlega uwstecznieniu, a podkrtaniowa masa komórkowa rozrasta się na boki, tworząc – płat prawy (lobus dexter) i – płat lewy (Iobus sinister), połączone między sobą pośrodkową- cieśnią (iethmus). W dalszym ciągu rozwoju cieśń często ulega zwyrodnieniu łącznotkankowemu, obydwa zaś płaty są odtąd połączone tylko za pośrednictwem łącznotkankowego powrózka. Podczas gdy u Hominidae, u Primates, u Suidae i u wielu z pośród Rodentia cieśń jest dobrze rozwinięta, to u Monotremata, Insectivora, Cetacea, Proboecidea, Carnivora, ArtiodactyLa i u Perissodactyla występuje ona tylko u płodów, a co najwyżej u osobników bardzo młodych. Równolegle do przemian powyższych masa komórkowa kształtującej się tarczycy podlega rozpadowi na skupienia komórkowe- wysepki tarczycowe (insulae thyreoideae), z których większość niebawem podlega przekształceniu w – pęcherzyki tarczycowe (folliculi thyreoideae) i tylko nieznaczna ich ilość pozostaje nadal w stanie niezmienionym. U ssaka dorosłego tarczyca jest narządem stosunkowo dużym (u Hominidae waży około 40 g l), o zabarwieniu ciemnoczerwonym i ciastowatej zwartości. Continue reading „pecherzyki tarczycowe”

Hormonem, wydzielanym przez istote rdzenna nadnercza, jest – adrenalina

Hormonem, wydzielanym przez istotę rdzenną nadnercza, jest – adrenalina, wywierająca silny wpływ pobudzający na miocyty gładkie, a zwłaszcza na te, które wchodzą w skład mięśniówki tętniczej. W związku z charakterem wydzieliny można istotę rdzeniową nazwać równie dobrze – istotą adrenalinotwórczą, przy czym pozostałe składniki układu chromochłonnego pełniły by rolę dodatkowych – narządów adrenalinotwórczych. Bliskie pod względem •pochodzenia pokrewieństwo układu chromochłonnego z układem współczulnym tłumaczyło by fakt, stwierdzony ostatnio, że zakończenia włókien nerwów współczulnych wytwarzają adrenalinę, która, dzięki temu, jest być może swoistym bodźcem chemicznym dla miocytów gładkich. Nadnercze unaczynia kilka – t. nadnerczowych, odchodzących wprost od aorty lub też od t. Continue reading „Hormonem, wydzielanym przez istote rdzenna nadnercza, jest – adrenalina”

limfocyty

Pod powyższą nazwą ujmujemy narządy wytwarzające drugą postać leukocytów, tj. – limfocyty. Do tych narządów należą: 1) – plamki chłonne, 2) — grudki chłonne, 3) – płytki chłonne, 4) – gruczoły chłonne i wreszcie 5) – śledziona. 1) – Plamki chłonne (maculae lymphaticae) spotykamy w sieci większej (omentum maius). Są to utwory listkowate, płaskie, a pod względem organizacyjnym stanowią prototyp, szczebel najniższy, narządów układu limfocytotwórczego. Continue reading „limfocyty”

Znaczenie prognostyczne zintegrowanego profilowania genetycznego w ostrej białaczce szpikowej AD 6

Przedstawiono szacunki Kaplan-Meier dotyczące całkowitego przeżycia dla stratyfikacji ryzyka u pacjentów z AML o pośrednim ryzyku (z wartościami P dla porównania wszystkich krzywych). Wśród pacjentów z FLT3-ITD typu dzikiego (Panel A), były trzy kategorie: pacjenci ze zmutowanym TET2, ASXL1, PHF6 lub MLL-PTD, którzy mieli złe rokowanie dla całkowitego przeżycia; osoby ze zmutowanym IDH1 lub IDH2 i zmutowanym NPM1, które miały dobre rokowanie dla całkowitego przeżycia; i tych z dowolnymi innymi genotypami, którzy mieli pośrednie prognozy na przeżycie. Wśród pacjentów, którzy byli pozytywni pod względem mutacji FLT3-ITD (Panel B), były również trzy kategorie pacjentów: osoby ze zmutowanym TET2, DNMT3A lub MLL-PTD lub trisomią 8 bez zmutowanego CEBPA, które miały złe rokowanie dla całkowitego przeżycia; osoby ze zmutowanym CEBPA, które miały pośrednie prognozy na przeżycie; i tych z innymi genotypami, którzy również mieli pośrednie prognozy na przeżycie. Analiza wieloczynnikowa wykazała, że mutacje FLT3-ITD stanowiły główny predyktor wyników u pacjentów z AML o pośrednim ryzyku (skorygowany P <0,001). Continue reading „Znaczenie prognostyczne zintegrowanego profilowania genetycznego w ostrej białaczce szpikowej AD 6”