Bakterie normalne zachowuja sie jak koloidy wodochlonne

Bakterie zachowują się więc W stosunku do elektrolitów jak koloidy wodochłonne i wodoodporne. Bakterie normalne zachowują się jak koloidy wodochłonne, czyli wykazują małą czułość w stosunku do soli i małą skłonność do zlepiania się i wypadania. Bakterie natomiast, na- które działamy surowicą aglutynującą, zachowują się podobnie do koloidów wodoodpornych, mianowicie są bardzo czułe na obecność soli i wobec tego łatwo wypadają z roztworu zawierającego nawet małą ilość soli. Sprawa ta łączy się ściśle ze zjawiskami elektro-fizycznymi i warunkiem, powstawania aglutynacji jest zmiana ładunku elektrycznego. Bakterie normalne, jak zresztą i inne komórki, posiadają ładunek jednoimienny i dzięki temu utrzymują się w pewnej i równej odległości od, siebie. Continue reading „Bakterie normalne zachowuja sie jak koloidy wodochlonne”

Aglutyniny mozna uzyskac nie tylko dla zarazków

Aglutyniny można uzyskać nie tylko dla zarazków, ale także dla różnych komórek, jak krwinki czerwone, plemniki i inne. Co się tyczy aglutynacji krwinek czerwonych, to aglutynacja ta występuje nie tylko po działaniu surowic odpornościowych, lecz także i po działaniu surowicą normalną na krwinki. Dotyczy to nie tylko krwinek gatunkowo obcych, ale także i krwinek tego samego gatunku zwierzęcia. Są dwa rodzaje izoaglutynin i odpowiadają im dwa rodzaje budowy biochemicznej krwinek czerwonych. a tej podstawie wyodrębniono u człowieka cztery grupy krwi: 1) grupę o budowie krwinek A z izoaglutyninami beta w osoczu, które nie wpływają n-; krwinki A, 2) grupę o budowie krwinek B z izoaglutyninami osocza alfa, które nie wpływają. Continue reading „Aglutyniny mozna uzyskac nie tylko dla zarazków”

Swoje zabarwienie tarczyca zawdziecza niezwykle obfitemu ukrwieniu

Swoje zabarwienie tarczyca zawdzięcza niezwykle obfitemu ukrwieniu, gdyż przez jeden gram jej tkanki przepływa na minutę około 31/2 cmś krwi (cave przy operacji). Tarczycę otacza wokół cienka – opona zewn. (tunica ext. ), będąca w związku z powięziami szyjnymi. Sam –: miąższ tarczycy (pulpa thyreoidea) spowija cienka, łącznotkankowa – torebka własna(capsula propria), Składnikiem zasadniczym i jednostką podstewową miąższu są liczne – pęcherzyki tarczycowe( ifolliculi thyreoideae). Continue reading „Swoje zabarwienie tarczyca zawdziecza niezwykle obfitemu ukrwieniu”

pecherzyki tarczycowe

Niebawem przewód ten podlega uwstecznieniu, a podkrtaniowa masa komórkowa rozrasta się na boki, tworząc – płat prawy (lobus dexter) i – płat lewy (Iobus sinister), połączone między sobą pośrodkową- cieśnią (iethmus). W dalszym ciągu rozwoju cieśń często ulega zwyrodnieniu łącznotkankowemu, obydwa zaś płaty są odtąd połączone tylko za pośrednictwem łącznotkankowego powrózka. Podczas gdy u Hominidae, u Primates, u Suidae i u wielu z pośród Rodentia cieśń jest dobrze rozwinięta, to u Monotremata, Insectivora, Cetacea, Proboecidea, Carnivora, ArtiodactyLa i u Perissodactyla występuje ona tylko u płodów, a co najwyżej u osobników bardzo młodych. Równolegle do przemian powyższych masa komórkowa kształtującej się tarczycy podlega rozpadowi na skupienia komórkowe- wysepki tarczycowe (insulae thyreoideae), z których większość niebawem podlega przekształceniu w – pęcherzyki tarczycowe (folliculi thyreoideae) i tylko nieznaczna ich ilość pozostaje nadal w stanie niezmienionym. U ssaka dorosłego tarczyca jest narządem stosunkowo dużym (u Hominidae waży około 40 g l), o zabarwieniu ciemnoczerwonym i ciastowatej zwartości. Continue reading „pecherzyki tarczycowe”

Uklad krwionosny ssaków

Układ krwionośny ssaków jest więc nastawiony na bardzo żywą przemianę materii, na uniezależnienie się ciepłoty ciała zwierzęcia od temperatury środowiska i wreszcie na natężoną działalność mięśniową. Sprawność powiem całego ustroju zależy ostatecznie nie tylko od dostarczanego mu pożywienia, ale w równej mierze od szybkości. z jaką to pożywienie zostaje dostarczane do tych lub innych tkanek, a produkty szkodliwe z nich usuwane. Na szczególną uwagę zasługuje stosunek do układu krwionośnego gruczołów dokrewnych. Ponieważ gruczoły te są pozbawione, jak wiadomo, własnych przewodów wydzielniczych, to ich wydzieliny są rozprowadzane przez sam układ krwionośny. Continue reading „Uklad krwionosny ssaków”

Pod wzgledem morfologicznym nalezy rozrózniac we krwi dwa zasadnicze skladniki

Z wielu własności fizycznych krwi, jako cieczy, najważniejszą dla anatoma jest jej lepkość, która sprawia, że opór stawiany przez ściany naczyń krwionośnych poruszającemu się w ich wnętrzu słupowi krwi jest około cztery i pół razy większy , aniżeli opór, jakiby spotkał taki sam slup wody. Pod względem morfologicznym należy rozróżniać we krwi dwa zasadnicze składniki. Są to: płynne – osocze (plasma sanguinis) oraz zawieszone w nim komórki wolne, zwane – hemocytami. Objętościowo stanowią one około 40% objętości krwi. Reszta jest to osocze, a zatem krew stanowi gęstą zawiesinę hemocytów. Continue reading „Pod wzgledem morfologicznym nalezy rozrózniac we krwi dwa zasadnicze skladniki”

Miejscem powstawania wszystkich postaci granulocytów, podobnie jak i erytrocytów, jest szpik kostny

Miejscem powstawania wszystkich postaci granulocytów, podobnie jak i erytrocytów, jest szpik kostny (medulla ossium). Limfocyty krwi stanowią tylko pewien odsetek ogółu limfocytów całego ustroju, wchodzą one bowiem również w skład licznych swoistych tkanek, zwanych – tkankami chłonnymi albo limfoidalnymi (gruczoły chłonne, śledziona itd. ). U innych kręgowców limfocyty występują w większej ilości aniżeli u ssaków. Limfocyty małe są drobnymi komórkami (6-8 (. Continue reading „Miejscem powstawania wszystkich postaci granulocytów, podobnie jak i erytrocytów, jest szpik kostny”

limfocyty

Pod powyższą nazwą ujmujemy narządy wytwarzające drugą postać leukocytów, tj. – limfocyty. Do tych narządów należą: 1) – plamki chłonne, 2) — grudki chłonne, 3) – płytki chłonne, 4) – gruczoły chłonne i wreszcie 5) – śledziona. 1) – Plamki chłonne (maculae lymphaticae) spotykamy w sieci większej (omentum maius). Są to utwory listkowate, płaskie, a pod względem organizacyjnym stanowią prototyp, szczebel najniższy, narządów układu limfocytotwórczego. Continue reading „limfocyty”

limfoblasty

I w tym przypadku jest ona utworzona przez rusztowanie układu siateczkowo-śródbłonkowego, w którym są osadzone limfocyty i komórki macierzyste, tj. limfoblasty. Nowopowstałe limfocyty opuszczają gruczoł chłonny głównie poprzez naczynie chłonne odprowadzające, aczkolwiek część z nich może sobie również obrać i drogę żylną. Streszczając powyższe, możemy powiedzieć, że zasadniczo gruczoł chłonny jest skupieniem licznych grudek chłonnych, które zostało. udrożnione zatokami, będącymi stacją pośrednią między naczyniami chłonnymi doprowadzającymi, a naczyniem chłonnym odprowadzającym. Continue reading „limfoblasty”