Nieobecność błędu płci w skierowaniu pacjentów do cewnikowania serca ad 6

Badając prognozy lekarzy na temat diagnozy i wyniku dla tych pacjentów, byliśmy w stanie wykluczyć możliwość, że znaczne odchylenie ze strony lekarzy wpłynęło na ich przewidywaną dokładność, a tym samym obliczyło różnicę w częstościach odesłań. Dostępność tych prospektywnych zebranych przez lekarzy specyficznych dla pacjenta szacunków pozwoliła nam zasadniczo przestudiować myślenie lekarzy o stosunku płci do diagnozy i wyniku dyskretnie w okresie przed pojawieniem się obecnego powszechnego zainteresowania uprzedzeniami związanymi z płcią. Oczywiście, ponieważ w naszym badaniu wzięło udział 15 doświadczonych kardiologów praktykujących w jednym szpitalu opiekuńczym w południowo-wschodnich Stanach Zjednoczonych, nie możemy wykluczyć, że badania innych populacji lub innych lekarzy w innych środowiskach praktykujących przyniosłyby odmienne wyniki. Lekarze biorący udział w tym badaniu mieli dogłębną ekspozycję na dane dostępne w banku danych dotyczących chorób układu krążenia i możliwe, że stali się bardziej dokładni w prognozowaniu wyników choroby wieńcowej niż lekarze bez tej informacji. Niedawne zainteresowanie uprzedzeniami seksualnymi w leczeniu pacjentów z podejrzeniem lub znaną chorobą wieńcową zostało podsycone przez raport Tobina i współpracowników, który stwierdził, że tylko 4 procent kobiet z nieprawidłowymi skanami aktywności radionuklidów zostało skierowanych na cewnikowanie serca, w porównaniu z 40 procent mężczyzn (P <0,001). Continue reading „Nieobecność błędu płci w skierowaniu pacjentów do cewnikowania serca ad 6”

Nieobecność błędu płci w skierowaniu pacjentów do cewnikowania serca ad 5

W przypadku ciężkiej choroby wieńcowej (ryc. 2) zgoda była rzeczywiście lepsza dla kobiet, podczas gdy istniała tendencja do większego niedoszacowania ciężkości u mężczyzn (33 procent miało szacunek lekarza więcej niż 10 punktów procentowych niższy niż model, w porównaniu z 11 procent kobiet, P <0,001). Rozkład przewidywań przeżycia po jednym, trzech i pięciu latach wykazał mniejsze różnice w zależności od płci; nieznacznie więcej kobiet niż mężczyzn miało ryzyko śmierci we wszystkich trzech punktach czasowych zawyżonych przez lekarzy, w porównaniu z modelem (P <0,001 dla wszystkich porównań). Dokładność prognoz diagnostycznych lekarzy u chorych, którzy przeszli cewnikowanie
Rycina 3. Rycina 3. Continue reading „Nieobecność błędu płci w skierowaniu pacjentów do cewnikowania serca ad 5”

Stracalniki

Strącalniki (Precypityny) Strącalniki, czyli precypityny są to ciała odpornościowe, strącające antygen będący w stanie rozpuszczonym, Jak wiadomo, koloidy są antygenami, na które ustrój wytwarza przeciwciała strącające dane białko. Precypityny są wybitnie swoiste i działają wyłącznie na takie białko, n rój był uodporniony. Nawet bardzo nieznaczne ilości antygenu, dodane do surowicy precypitynowej, powodują powstawanie osadu składającego się z białek surowicy i antygenu, którego w osadzie jest znacznie mniej niż białek surowicy. Dzięki temu można wykrywać nawet ślady antygenu, gdyż osad jest dość obfity dzięki obecności białek surowicy. Odczyn precypitacji polega na wzajemnym strącaniu dwóch koloidów, to fest antygenowego i surowicy precypitynowej. Continue reading „Stracalniki”

Miazsz przytarczycy stanowia ciasno ulozone wieloboczne – komórki przytarczyczne

Miąższ przytarczycy stanowią ciasno ułożone wieloboczne – komórki przytarczyczne, oplecione siatką naczyń krwionośnych i chłonnych. Przytarczyce występują u wszystkich kręgowców za wyjątkiem ryb. Pod względem czynnościowym obydwie przytarczyce stanowią najprawdopodobniej jedną fizjologiczną całość. Wg dotychczasowych badań wydzielina ich, znana w postaci wyciągu, jako tzw. -parathormon, reguluje zawartość wapnia i fosforu w ustroju, w sprawach zaś osteogenezy zachowuje się podobnie jak witamina D. Continue reading „Miazsz przytarczycy stanowia ciasno ulozone wieloboczne – komórki przytarczyczne”