Pod wzgledem morfologicznym nalezy rozrózniac we krwi dwa zasadnicze skladniki

Z wielu własności fizycznych krwi, jako cieczy, najważniejszą dla anatoma jest jej lepkość, która sprawia, że opór stawiany przez ściany naczyń krwionośnych poruszającemu się w ich wnętrzu słupowi krwi jest około cztery i pół razy większy , aniżeli opór, jakiby spotkał taki sam slup wody. Pod względem morfologicznym należy rozróżniać we krwi dwa zasadnicze składniki. Są to: płynne – osocze (plasma sanguinis) oraz zawieszone w nim komórki wolne, zwane – hemocytami. Objętościowo stanowią one około 40% objętości krwi. Reszta jest to osocze, a zatem krew stanowi gęstą zawiesinę hemocytów. Continue reading „Pod wzgledem morfologicznym nalezy rozrózniac we krwi dwa zasadnicze skladniki”

Budowe gruczolu chlonnego mozemy sobie w zarysie przedstawic nastepujaco

Budowę gruczołu chłonnego możemy sobie w zarysie przedstawić następująco. Cały gruczoł chłonny jest otoczony wokół – torebką włóknistą (capsuła fibrosa), zawierającą znaczną ilość miocytów gładkich. Obecność miocytów każe przypuszczać, że torebka może podlegać skurczom, ułatwiającym odpływ chłonki z gruczołu. Od powierzchni wewnętrznej torebki odchodzi znaczna ilość – beleczek (trabeculae), przecinających wnętrze torebki w najprzeróżnorodniejszych kierunkach. Stanowią one szkielet łącznotkankowy, na którym znajduje oparcie układ siateczkowo-śród błonkowy gruczołu, a ponadto służą one do przeprowadzania tętnic i żył beleczkowych (rasa trabecularia), Jest rzeczą zrozumiałą, że naczynia te służą do odżywiania tkanki chłonnej gruczołu. Continue reading „Budowe gruczolu chlonnego mozemy sobie w zarysie przedstawic nastepujaco”

limfoblasty

I w tym przypadku jest ona utworzona przez rusztowanie układu siateczkowo-śródbłonkowego, w którym są osadzone limfocyty i komórki macierzyste, tj. limfoblasty. Nowopowstałe limfocyty opuszczają gruczoł chłonny głównie poprzez naczynie chłonne odprowadzające, aczkolwiek część z nich może sobie również obrać i drogę żylną. Streszczając powyższe, możemy powiedzieć, że zasadniczo gruczoł chłonny jest skupieniem licznych grudek chłonnych, które zostało. udrożnione zatokami, będącymi stacją pośrednią między naczyniami chłonnymi doprowadzającymi, a naczyniem chłonnym odprowadzającym. Continue reading „limfoblasty”

Sledziona

U Hominidae śledziona posiada kształt dużego ziarnka kawy, u ssaków udomowionych jest ona językowato wyciągnięta . Na duże znaczenie śledziony wskazuje chociażby jej waga. U człowieka wynosi ona około 150, u krowy około 750, a u konia około 1000 g. Znaczenie śledziony nie jest dotychczas w pełni ustalone, zarówno pod względem morfologicznym, jak i fizjologicznym. Bezspornie śledziona jest narządem limfocytotwórczym, magazynem pewnej ilości krwi (J. Continue reading „Sledziona”

Tetnica sledzionowa

Tuż pod torebką surowiczą znajduje się łączno- tkankowa – torebka włóknista(capsula fibrosa), obficie wyposażona w miocyty gładkie. Rozumie się samo przez się, że skurcz tych miocytów powoduje zmniejszenie pojemności śledziony, któremu odpowiada wyciśnięcie rezerwy krwi ze śledziony do żyły śledzionowej. Na poziomie wnęki lub rowka naczyniowego torebka włóknista wysyła w głąb – miąższu śledzionowego (pulpa tienalis ) szereg – beleczek (trabeculae), stanowiących oparcie dla sieci naczyniowej. Analizę tych stosunków rozpoczniemy od zapoznania się z budową układu naczyniowego śledziony. Tętnica śledzionowa (a. Continue reading „Tetnica sledzionowa”

Wszystkie przestrzenie nie zajete przez beleczki i przez zatoki sa wypelnione- miazszem albo miazga sledziony (pulpa lienis).

W miarę zbliżania się do wnęki śledzionowej, sąsiadujące naczynia żylne łączą się w większe jednostki, aby wreszcie opuścić śledzionę za pośrednictwem – ż. śledzionowej j (1. lienaiie), Jak wiadomo, ż. śledzionowa wraz z żyłami odprowadzającymi krew z przewodu pokarmowego tworzą razem – ż. wlotną (1. Continue reading „Wszystkie przestrzenie nie zajete przez beleczki i przez zatoki sa wypelnione- miazszem albo miazga sledziony (pulpa lienis).”

Zaawansowany czerniak leczony Vemurafenib AD 7

Zgłaszano potwierdzoną częstość odpowiedzi u ponad 50% u pacjentów z wcześniej leczonym przerzutowym czerniakiem z mutacjami V600E lub V600K BRAF. Większość odpowiedzi była szybka, przy czym mniej niż 15% pacjentów miało progresję choroby przy pierwszej ocenie. Dlatego badanie to wykazuje, że wemurafenib wykazuje klinicznie wyraźną aktywność przeciwnowotworową w przerzutowym czerniaku i że wskaźniki odpowiedzi są wyższe niż w przypadku wcześniej stosowanych terapii.1-8,22 Ponowna analiza wskaźnika odpowiedzi w badaniu fazy zgodnie z zastosowanymi kryteriami odpowiedzi w naszym badaniu fazy 2 uzyskano podobny ogólny wskaźnik odpowiedzi wynoszący 56%. Ponadto, chociaż mediana czasu trwania odpowiedzi i czasu przeżycia wolnego od progresji wynosiła mniej niż 7 miesięcy, niektóre odpowiedzi były opóźnione, przy czym jedna czwarta pacjentów pozostała bez progresji po medianie okresu obserwacji 13 miesięcy. Continue reading „Zaawansowany czerniak leczony Vemurafenib AD 7”

Znaczenie prognostyczne zintegrowanego profilowania genetycznego w ostrej białaczce szpikowej AD 5

Zaobserwowaliśmy, że mutacje DNMT3A i translokacje MLL wzajemnie się wykluczały (P <0,01). Determinanty molekularne całkowitego przeżycia
Analiza jednoczynnikowa ujawniła, jak wcześniej opisano, 21, 22, że mutacje wewnętrznej tandemowej duplikacji FLT3 (FLT3-ITD) i częściowe tandemowe powielenie Mll-PTD były związane ze zmniejszonym całkowitym przeżyciem (P = 0,001 dla FLT3-ITD i P = 0,009 dla MLL-PTD) (Tabela S9 w Dodatku Uzupełniającym), podczas gdy mutacje CEBPA i zmiany czynnika wiążącego rt (8; 21) i inv (16) / t (16; 16) były związane z lepszym ogólnym przeżyciem ( P = 0,05 dla CEBPA i P <0,001 dla zmian w czynniku wiążącym rdzeń) .2,23 Ponadto mutacje PHF6 i ASXL1 były związane ze zmniejszonym całkowitym przeżyciem (P = 0,006 dla PHF6 i P = 0,05 dla ASXL1) (ryc. S4 w Dodatku Uzupełniającym). Mutacje IDH2 były związane z poprawą wskaźnika całkowitego przeżycia w całej kohorcie testowej (stopa 3-letnia, 66%, P = 0,01) (ryc. Continue reading „Znaczenie prognostyczne zintegrowanego profilowania genetycznego w ostrej białaczce szpikowej AD 5”

Znaczenie prognostyczne zintegrowanego profilowania genetycznego w ostrej białaczce szpikowej AD 11

Początkowe doniesienia z dwóch ostatnich badań nie wykazały, czy terapia indukcyjna nasilająca dawki poprawiła wyniki w różnych podgrupach AML. Stwierdziliśmy, że nasilenie dawki antracykliny znacznie poprawiło wyniki u pacjentów z mutacjami w DNMT3A lub NPM1 lub z translokacją MLL, co sugeruje, że można zastosować profilowanie mutacyjne w celu ustalenia, którzy pacjenci skorzystają na intensywnej terapii indukcyjnej (ryc. 5B). Potrzebne będą przyszłe badania w celu ustalenia, czy istnieją dodatkowe podgrupy pacjentów z AML, którzy skorzystają na intensyfikacji dawki z zastosowaniem terapii indukcyjnej i czy wzmożona dawka terapia indukcyjna poprawia wyniki u pacjentów z AML, którzy są w wieku powyżej 60 lat i mają mutacje w translokacjach DNMT3A lub NPM1 lub MLL. Continue reading „Znaczenie prognostyczne zintegrowanego profilowania genetycznego w ostrej białaczce szpikowej AD 11”

Delamanid na wielolekooporną gruźlicę płuc AD 2

Wskaźnik wyleczenia jest niższy, a śmiertelność jest wyższa w przypadku wielolekoopornej gruźlicy niż w przypadku podatnej na leczenie gruźlicy, nawet przy najskuteczniejszych metodach leczenia. 2-6 W rezultacie Globalny plan powstrzymania gruźlicy od 2011 do 2015 r. Wymaga pilnego opracowania nowe leki wiążące się z nowymi mechanizmami leczenia gruźlicy, w tym wielolekooporną gruźlicą, jako kluczowy element odpowiedzi na epidemię.7 Delamanid (OPC-67683), nowy środek pochodzący z grupy związków nitro-dihydroimidazoksazolu hamujących syntezę kwasu mikolowego, wykazał silne działanie in vitro i in vivo przeciw opornym na lek i lekoopornym szczepom M. tuberculosis w przedklinicznym rozwoju.8,9 W kolejnej ocenie 14-dniowej wczesnej aktywności bakteriobójczej związku przeciwko M. Continue reading „Delamanid na wielolekooporną gruźlicę płuc AD 2”