Znaczenie prognostyczne zintegrowanego profilowania genetycznego w ostrej białaczce szpikowej AD 9

Ponieważ skorygowane wartości P dla mutacji NPM1 i translokacji MLL (P 0,10) są zbliżone do istotności statystycznej, należy je dalej badać w prospektywnych próbach. Następnie podzieliliśmy pacjentów z naszej kohorty na dwie grupy: pacjentów z mutacjami w DNMT3A lub NPM1 lub z translokacją MLL i pacjentów z DNMT3A typu dzikiego i NPM1 i bez translokacji MLL. Zaawansowana dawka terapii indukcyjnej była związana z wyraźną poprawą wskaźnika przeżycia u pacjentów, którzy byli dodatni pod względem mutacji DNMT3A lub NPM1 lub translokacji MLL (P = 0,001) (Figura 4C), ale nie u pacjentów z DNMT3A typu dzikiego i NPM1 oraz brak translokacji MLL (P = 0,67) (Figura 4D). To odkrycie było niezależne od klinicznych współzmiennych wieku, liczby białych krwinek i statusu w odniesieniu do transplantacji, śmierci związanej z leczeniem i odpowiedzi na chemioterapię (skorygowane P = 0,008 i P = 0,34 dla pacjentów ze zmutowanymi i dzikimi genami , odpowiednio), co sugeruje, że chemioterapia antracyklinami w dużych dawkach zapewnia korzyści w genetycznie zdefiniowanych podgrupach pacjentów z AML.
Kompleksowe profilowanie mutacyjne w zakresie stratyfikacji ryzyka i zarządzania klinicznego AML
Rycina 5. Ryc. 5. Kompleksowe profilowanie mutacyjne w zakresie stratyfikacji ryzyka i zarządzania klinicznego AML. Zastosowanie profilowania mutacyjnego określa podgrupy pacjentów z AML o pośrednim ryzyku, zgodnie z definicją analizy cytogenetycznej, którzy mają wyraźnie rozbieżne prognozy i przypisuje znaczną ich część do kategorii ryzyka korzystnego lub niekorzystnego (panel A). Ponadto, profilowanie mutacyjne identyfikuje genetycznie zdefiniowane podgrupy pacjentów z AML, którzy mają lepsze wyniki z wysokodawkową chemioterapią indukcji antracyklin (Panel B). OS oznacza całkowite przeżycie.
Na podstawie samej klasyfikacji cytogenetycznej 63% pacjentów w grupie ECOG E1900 zostało zaklasyfikowanych jako mające średni profil ryzyka AML (3-letnia stopa całkowitego przeżycia, 36%), podczas gdy 19% pacjentów sklasyfikowano jako o profilu korzystnego ryzyka (3-letnia stopa całkowitego przeżycia, 58%) i 18% jako o profilu niekorzystnego ryzyka (3-letnia stopa całkowitego przeżycia, 11%) (Figura 5A). Analiza mutacyjna pozwoliła na oddzielenie pacjentów z cytogenetycznie zdefiniowaną AML o pośrednim ryzyku na trzy podgrupy z wyraźnie różnymi wynikami: podgrupą pacjentów z korzystnym profilem ryzyka mutacyjnego (3-letnia stopa całkowitego przeżycia, 85%), podgrupą pacjentów z niekorzystnym profilem ryzyka mutacyjnego (3-letnia stopa całkowitego przeżycia, 13%) oraz podgrupą pacjentów, którzy pozostali na pośrednim poziomie ryzyka (3-letnia stopa całkowitego przeżycia, 42%)
[przypisy: forum kulturystyczne, wzorcowanie mierników, wkładki ortopedyczne ]

Powiązane tematy z artykułem: forum kulturystyczne wkładki ortopedyczne wzorcowanie mierników