Dwuletnie wyniki leczenia chirurgicznego niedokrwiennego niedomykalności zastawki mitralnej ad 6

Wyniki jakości życia. Wyniki pokazują średnie wyniki w badaniu wyników lekarskich 12-punktowym krótkim badaniu ogólnym SF-12 dla zdrowia fizycznego (panel A) i zdrowia psychicznego (panel B) dla pacjentów poddaje się samemu CABG lub CABG i naprawie zastawki mitralnej. Skala SF-12 waha się od 0 do 100, przy czym wyższe wyniki wskazują na lepszy stan zdrowia. Panel C pokazuje średnie wyniki w kwestionariuszu Minnesota Living with Heart Failure; wyniki mogą wynosić od 0 do 105, przy czym wyższe wyniki wskazują na niższą jakość życia. Panel D pokazuje średnie wyniki na indeksie aktywności Duke a (DASI), w którym wyniki mieszczą się w zakresie od 0 do 58, przy czym wyższe wyniki wskazują na lepszy poziom aktywności. W przypadku tych mierników jakości życia jedyna znacząca różnica między grupami dotyczyła DASI (P = 0,02). Wzór zmian w jakości życia podczas 2-letnich obserwacji był podobny w obu grupach, z największą poprawą w ciągu 6 miesięcy po zabiegu. Nie stwierdzono znaczących różnic między grupami w wynikach kwestionariusza Minnesota Living with Heart Failure, na fizycznej i psychicznej podskali SF-12 lub na EQ-5D. Wszyscy pacjenci zaczęli od względnie niskiego wyniku w zakresie czynności fizycznej serca na DASI (średni wynik, 16,8 . 15,4 w grupie z samym CABG i 15,3 . 14,8 w grupie złożonej, w skali od 0 do 58, z wyższymi wynikami wskazujące lepszą funkcję). Pacjenci w obu grupach wykazywali znaczną poprawę wyników w czasie obserwacji, ale ci w grupie z procedurą złożoną mieli ogólnie wyższe wyniki DASI (P = 0,02), co sugeruje, że pacjenci mieli zwiększoną zdolność do wykonywania zadań o wyższych wymaganiach metabolicznych ( Figura 3).
Dyskusja
W tym dwuletnim badaniu ocenialiśmy dwa rodzaje leczenia chirurgicznego u pacjentów z umiarkowaną niedokrwienną niedomykalnością mitralną związaną z wielonaczyniową chorobą wieńcową. W punkcie wyjściowym u pacjentów wystąpiła nieprawidłowa regionalna funkcja lewej komory, która była bardziej wyraźna w okolicy dolnego odcinka bocznego, obszar, który jest perfundowany przez prawą lub lewą obwodową tętnicę wieńcową. Ogólnie rzecz biorąc, chirurgiczna rewaskularyzacja z lub bez naprawy zastawki mitralnej zazwyczaj powoduje znaczną poprawę funkcji komorowej, mierzoną za pomocą LVESVI, frakcji wyrzutowej oraz globalnego i regionalnego ruchu ściany. Jednak po 2 latach pacjenci, u których wykonano tylko CABG, mieli częstość pooperacyjnej umiarkowanej lub ciężkiej niedomykalności mitralnej, która była trzy razy częstsza u pacjentów, u których wykonano zarówno CABG, jak i naprawę zastawki mitralnej. Niezależnie od grupy leczonej pacjenci z pooperacyjną niedomykalnością mitralną mieli istotnie mniejszą remodelację odwrotną niż pacjenci bez takiej niedomykalności mitralnej. Co więcej, brak pooperacyjnej niedomykalności mitralnej wiązał się z największą poprawą wyników globalnego i regionalnego ruchu ściany w ciągu 2 lat.
Poprawa globalnego i regionalnego ruchu ścian oraz odwrócona przebudowa lewej komory po rewaskularyzacji wskazują na żywotność mięśnia sercowego. Skuteczna rewaskularyzacja może również sprzyjać funkcji zastawki mitralnej u pacjentów z niedomykalnością niedokrwienną niedokrwienną w związku z towarzyszącym zmniejszeniem wielkości lewej komory, zwiększonymi siłami zamykającymi zastawki mitralne, poprawioną synchronizacją mięśnia brodawkowatego i zwiększoną kurczliwością mięśnia podpartego. 13 15 W tym badaniu poprawa zarówno globalnej, jak i regionalnej oceny ruchu ściany była związana ze znacznie mniejszą umiarkowaną lub poważną niedomykalnością mitralną po 2 latach – innymi słowy, trwalszym i udanym wynikiem.
Wyniki te sugerują, że wielu pacjentów, którzy zostali włączeni do tego badania, miało niedomykalność mitralną spowodowaną odwracalnym niedokrwieniem, a nie nieodwracalną formacją blizny
[więcej w: rehabilitacja, Badanie psychologiczne na broń Poznań, wzorcowanie mierników ]