Kontrola częstości a kontrola rytmu migotania przedsionków po operacji kardiochirurgicznej cd

Zalecano kontynuowanie leczenia przeciwzakrzepowego przez 60 dni, chyba że wystąpiły powikłania. Aby kontrolować niecyklonowe przyczyny hospitalizacji, określiliśmy gotowość do wypisu z perspektywy migotania przedsionków. W przypadku pacjentów z grupą kontrolującą częstość występowania z nieustającym migotaniem przedsionków, kryteria gotowości do wypisu obejmowały docelową tętno spoczynkowe poniżej 100 uderzeń na minutę. Pacjenci z grupy kontrolnej rytmu spełnili kryteria rozładowania, jeśli otrzymali pełną dawkę adiuwantonu i byli albo pozbawieni migotania przedsionków przez ponad 24 godziny i nie mieli migotania przedsionków w momencie wypisu lub pozostawali w migotaniu przedsionków po leczeniu amiodaronem przez co najmniej 48 godzin lub otrzymała kardiowersję prądu stałego z odpowiednią kontrolą szybkości.
Trial Punkty końcowe
Pierwszorzędowym punktem końcowym była całkowita liczba dni w szpitalu (w tym wizyty w oddziale ratunkowym) w ciągu 60 dni po randomizacji. Drugorzędne punkty końcowe obejmowały czas pobytu w szpitalu od losowania do czasu kwalifikującego się do zwolnienia na podstawie kryteriów dotyczących migotania przedsionków, długości hospitalizacji wskaźnika, potrzeby ponownego przyjęcia, rytmu serca i czasu do przejścia do stabilnej stabilizacji. rytm bez migotania przedsionków, konieczność stałego umieszczenia rozrusznika serca oraz częstość zgonów i zdarzeń niepożądanych. Status pacjentów z migotaniem przedsionków ustalono za pomocą telemetrii w ciągu pierwszych 7 dni oraz za pomocą elektrokardiografii w momencie wypisu ze szpitala oraz po 30 dniach i 60 dniach. (Szczegóły dotyczące punktów końcowych badania są podane w Dodatku Uzupełniającym). Oceny kontrolne przeprowadzono 30 dni i 60 dni po randomizacji.
Analiza statystyczna
Pierwotna hipoteza zerowa w tej próbie polegała na tym, że nie byłoby różnicy między grupami w całkowitej liczbie dni hospitalizacji po 60 dniach od randomizacji. Wielkość próby została oparta na szacunkach dotyczących długości pobytu w szpitalu i wskaźnika rehospitalizacji, 17 oprócz ślepej rewizji wielkości próby. Korzystając z ostrożnego oszacowania odchylenia standardowego wynoszącego 6,3 dni dla pierwotnego punktu końcowego, ustaliliśmy, że zapisanie 520 pacjentów przypisanych w stosunku 1: do jednej z dwóch grup dałoby badaniu 90% mocy do wykrycia różnicy 2,0 dni między grupami. Przetestowaliśmy główny punkt końcowy w analizie zamiaru potraktowania przy użyciu dwustronnego testu sumy rang Wilcoxona z poziomem alfa 0,05. W teście uwzględniono nieodczuwalne brakujące wyniki z powodu śmierci, przypisując takim pacjentom najgorsze stopnie na podstawie daty śmierci. Zastosowaliśmy regresję Poissona do analizy częstości zdarzeń niepożądanych i analizy Kaplana-Meiera oraz testu log-rank w celu oceny czasu do konwersji na trwały, stabilny rytm serca bez migotania przedsionków. Analizy wrażliwości w celu określenia wpływu nieprzestrzegania leczenia przeprowadzono za pomocą metody zmiennej instrumentalnej z przypisaniem do randomizacji jako instrumentem.
Wyniki
Pacjenci
Tabela 1. Tabela 1. Charakterystyka pacjentów i procedury na początku badania. Od maja 2014 r. Do maja 2015 r. Ogółem 2109 pacjentów spełniało kryteria kwalifikowalności i zostało zapisanych przed operacją (ryc.
[patrz też: wzorcowanie mierników, forum kulturystyczne, wzorcowanie przyrządów pomiarowych ]