Odkrycie grup krwi

Odkrycie grup krwi dało podstawy do zastosowania przetaczania krwi z jednego osobnika do drugiego w celach leczenia bez obawy zaglutynowania krwinek wprowadzonych oraz własnych. W ostatnich latach wyodrębniono uboczne podgrupy krwi, mianowicie M, N, P, G, H, jednak nie ustalono jeszcze, jakie jest ich znaczenie, szczególnie w przetaczaniu krwi. Ostatnio, bo już w czasie ubiegłej wojny, Landsteiner twierdził istnienie nowego czynnika swoistego we krwi, który nazwał Rhesus factor, czyli w skrócie Rh. Czynnik ten otrzymał z krwi małp z rodziny Rhesus Macacus i stąd jego nazwa. Nie wszystkie jednak osobniki posiadają ten czynnik, dlatego Larulsteiner nazwał osobniki posiadające Rhesus , factor Rh plus, nie posiadające Rh minus. Continue reading „Odkrycie grup krwi”

Wysepke odzywia gesta siec naczyniowa

Wysepkę odżywia gęsta sieć naczyniowa, unerwiają• zaś ją gałązki współczulne, dążące od splotu słonecznego (plexus solaris), a zapewne i włókienka n. błędnego. Trzustka wysepkowa występuje u wszystkich kręgowców. Dotychczas udało się wyosobnić trzy hormony, wytwarzane przez wysepki Langerhansa. Są to: insulina (Banting ), zapobiegająca hyperglikemii (nadmiarowi glukozy we krwi), mogącej powstawać na skutek glikogenolizy w wątrobie, -vagotonina (Santenoise 1927), uczulająca n. Continue reading „Wysepke odzywia gesta siec naczyniowa”

Watroba, jako gruczol dokrewny

Wątroba, jako gruczoł dokrewny. Już od dawna przypuszczano, ze wątroba poza swymi funkcjami gruczołu trawiennego jest ponadto gruczołem dokrewnym, regulującym działalność niektórych narządów. P. Castellani (1910), później Whipple (1925) odkryli bliżej nie określony hormon, którego brak powoduje zaburzenia w krwiotwórczości, a w wyniku ostatecznym objawy anemii złośliwej (anemia pemiciosa), Dotychczas nie wykryto składnika wątroby, wytwarzającego ten hormon (komórka wątrobna, układ siateczkowo-śród błonkowy). Sprawa znaczenia tzw. Continue reading „Watroba, jako gruczol dokrewny”

Hormonem, wydzielanym przez istote rdzenna nadnercza, jest – adrenalina

Hormonem, wydzielanym przez istotę rdzenną nadnercza, jest – adrenalina, wywierająca silny wpływ pobudzający na miocyty gładkie, a zwłaszcza na te, które wchodzą w skład mięśniówki tętniczej. W związku z charakterem wydzieliny można istotę rdzeniową nazwać równie dobrze – istotą adrenalinotwórczą, przy czym pozostałe składniki układu chromochłonnego pełniły by rolę dodatkowych – narządów adrenalinotwórczych. Bliskie pod względem •pochodzenia pokrewieństwo układu chromochłonnego z układem współczulnym tłumaczyło by fakt, stwierdzony ostatnio, że zakończenia włókien nerwów współczulnych wytwarzają adrenalinę, która, dzięki temu, jest być może swoistym bodźcem chemicznym dla miocytów gładkich. Nadnercze unaczynia kilka – t. nadnerczowych, odchodzących wprost od aorty lub też od t. Continue reading „Hormonem, wydzielanym przez istote rdzenna nadnercza, jest – adrenalina”

Pod wzgledem morfologicznym nalezy rozrózniac we krwi dwa zasadnicze skladniki

Z wielu własności fizycznych krwi, jako cieczy, najważniejszą dla anatoma jest jej lepkość, która sprawia, że opór stawiany przez ściany naczyń krwionośnych poruszającemu się w ich wnętrzu słupowi krwi jest około cztery i pół razy większy , aniżeli opór, jakiby spotkał taki sam slup wody. Pod względem morfologicznym należy rozróżniać we krwi dwa zasadnicze składniki. Są to: płynne – osocze (plasma sanguinis) oraz zawieszone w nim komórki wolne, zwane – hemocytami. Objętościowo stanowią one około 40% objętości krwi. Reszta jest to osocze, a zatem krew stanowi gęstą zawiesinę hemocytów. Continue reading „Pod wzgledem morfologicznym nalezy rozrózniac we krwi dwa zasadnicze skladniki”

Erytrocyty, zwane równiez – krwinkami czerwonymi

Cechą, która nakazuje przeciwstawianie sobie tych dwóch typów hemocytów, jest to, że podczas gdy erytrocyty zawierają swoisty barwik proteidowy, służący do transportowania tlenu, zwany – hemoglobiną, to leukocyty tego barwika zupełnie nie posiadają. a) Erytrocyty, zwane również – krwinkami czerwonymi, są tworami komórkowymi, przystosowanymi do transportu tlenu. W trakcie swego rozwoju utraciły one u ssaków jądro komórkowe. U pozostałych kręgowców, wskutek mniejszej specjalizacji, dojrzałe krwinki czerwone są wyposażone w jądro. Przeciętna wielkość erytrocytu wynosi u człowieka 7. Continue reading „Erytrocyty, zwane równiez – krwinkami czerwonymi”

Ilosc leukocytów we krwi jest znacznie mniejsza anizeli erytrocytów

Ilość leukocytów we krwi jest znacznie mniejsza aniżeli erytrocytów. Stosunek pierwszych do drugich wynosi u Caria 1/300, u Hominidae 1/700, a u Erinaoeus 1/2000. Zresztą stosunek ten ulega częstym wahaniom fizjologicznym. Wśród leukocytów należy rozróżniać dwa typy podstawowe . Jednym z tych typów są leukocyty, których plazma jest wyposażona w liczne ziarenka (granula), stojące w związku z wydzielanymi fermentami. Continue reading „Ilosc leukocytów we krwi jest znacznie mniejsza anizeli erytrocytów”

Zatoki osrodkowe koncza sie wreszcie-naczyniem chlonnym wyprowadzajacym

Zatoki ośrodkowe kończą się wreszcie-naczyniem chłonnym wyprowadzającym (ras efferens), przebijającym torebką i wychodzącym na zewnątrz . Innymi słowy, chłonka, dostarczana przez jakikolwiek narząd, ciągnie naczyniami doprowadzającymi do gruczołu chłonnego, gdzie wlewa się do zatoki granicznej. Z tej zatoki chłonka wędruje zatokami ośrodkowymi, opłukuje miąższ i wreszcie opuszcza gruczoł chłonny naczyniem wyprowadzającym. Rozszerzenie koryta, którym płynie chłonka, charakteryzujące się obecnością licznych, szerokich zatok. ośrodkowych, powoduje zwolnienie nurtu chłonki, a więc pewną zastoinę, •sprzyjającą migracji limfocytów z miąższu do wnętrza zatok. Continue reading „Zatoki osrodkowe koncza sie wreszcie-naczyniem chlonnym wyprowadzajacym”

Budowe gruczolu chlonnego mozemy sobie w zarysie przedstawic nastepujaco

Budowę gruczołu chłonnego możemy sobie w zarysie przedstawić następująco. Cały gruczoł chłonny jest otoczony wokół – torebką włóknistą (capsuła fibrosa), zawierającą znaczną ilość miocytów gładkich. Obecność miocytów każe przypuszczać, że torebka może podlegać skurczom, ułatwiającym odpływ chłonki z gruczołu. Od powierzchni wewnętrznej torebki odchodzi znaczna ilość – beleczek (trabeculae), przecinających wnętrze torebki w najprzeróżnorodniejszych kierunkach. Stanowią one szkielet łącznotkankowy, na którym znajduje oparcie układ siateczkowo-śród błonkowy gruczołu, a ponadto służą one do przeprowadzania tętnic i żył beleczkowych (rasa trabecularia), Jest rzeczą zrozumiałą, że naczynia te służą do odżywiania tkanki chłonnej gruczołu. Continue reading „Budowe gruczolu chlonnego mozemy sobie w zarysie przedstawic nastepujaco”

Tetnica sledzionowa

Tuż pod torebką surowiczą znajduje się łączno- tkankowa – torebka włóknista(capsula fibrosa), obficie wyposażona w miocyty gładkie. Rozumie się samo przez się, że skurcz tych miocytów powoduje zmniejszenie pojemności śledziony, któremu odpowiada wyciśnięcie rezerwy krwi ze śledziony do żyły śledzionowej. Na poziomie wnęki lub rowka naczyniowego torebka włóknista wysyła w głąb – miąższu śledzionowego (pulpa tienalis ) szereg – beleczek (trabeculae), stanowiących oparcie dla sieci naczyniowej. Analizę tych stosunków rozpoczniemy od zapoznania się z budową układu naczyniowego śledziony. Tętnica śledzionowa (a. Continue reading „Tetnica sledzionowa”