Przyczyny wspólaglutynacji

Przyczyny współaglutynacji należy doszukiwać się albo w nabywaniu właściwości swoistego zarazka przez zarazek towarzyszący, czyli przez tzw. mirmkrię bakteriologiczną, albo w pewnych podobnych właściwościach chemicznych zarazka swoistego i nieswoistego. Może tu wchodzić w grę albo jednakowa grupa białkowa w r óśnych zarazkach, albo grupa lipidowa, albo w końcu grupa węglowodanowa. W durze plamistym występuje aglutynacja odmieńca X19 dzięki takiej samej grupie węglowodanowej, zawartej w rickettsji Prowazeka i odmieńcu. Aglutyniny nie niszczą bezpośrednio bakterii. Continue reading „Przyczyny wspólaglutynacji”

Surowice zawierajace aglutyniny maja zdolnosc zlepiania drobnoustrojów

Surowice zawierające aglutyniny mają zdolność zlepiania drobnoustrojów- a więc- aglutyniny działają wprost na zarazki, które zlepiając się tworzą zbite kłaczki. Bakterie nawet w tym stanie zachowuj ą zdolność życiową, Istota aglutynacji polega na tym, że bakterie znajdują się w roztworze jako zawiesina, która składa się z poszczególnych bakterii, pod wpływem zaś glutyn bakterie zbliżają się do siebie, następnie sklejają się i tworzą duże konglomeraty, składające się z dużej liczby ciał bakteryjnych. W probówce takie konglomeraty opadają i tworzą osad na dnie probówki, przy czym płyn nad osadem staje się przezroczysty w przeciwieństwie do mętnego płynu przed aglutynacją. Aglutynacja przebiega w dwóch okresach: pierwszym okresem jest wiązanie się ciała bakteryjnego z aglutyniną na drodze chemicznej, drugim zaś okresem – strącanie bakterii na drodze fizycznej. W doświadczeniach in vitro okazało się, że do powstawania aglutynacji konieczna jest odpowiednia ilość soli. Continue reading „Surowice zawierajace aglutyniny maja zdolnosc zlepiania drobnoustrojów”

Nasadka mózgowa albo szyszynka

Ostatnio stwierdzono wielki wpływ intermedyny na tworzenie się purpury wzrokowej w siatkówce oka, przy czym okazało się, że u ssaków nocnych ilość wydzielanej intermedyny jest większa aniżeli u ssaków dziennych. Z ważniejszych schorzeń wynikających z dysfunkcji przysadki mózgowej wymienimy: przedwczesną dojrzałość płciową (pubertas praecox), chorobę Frohlicha (dystrophia adiposogenitalis), karłowatość i gigantyzm typu przysadkowego, akromegalię itd. Badania nad przysadką mózgową są w pełnym biegu i każdy dzień przynosi nowe odkrycia. 2) Nasadka mózgowa albo szyszynka , o której będzie wzmianka w opisie międzymózgowia (dienceplialon), uchodzi za gruczoł dokrewny, wywierający wpływ na pewne przejawy płciowe. Charakteryzuje ją obecność tzw. Continue reading „Nasadka mózgowa albo szyszynka”

U Hominidae najczestszymi skutkami dysfunkcji tarczycy sa

U Hominidae najczęstszymi skutkami dysfunkcji tarczycy są: obrzęk śluzakowy czyli myxoedema (przy niedomodze i), często połączony z niedorozwojem umysłowym (wpływ na korę mózgową), oraz choroba Basedowa (przy nadczynności), wyrażająca się, między innymi, w spotęgowaniu przemiany materii, wskutek pobudzenia procesów oksydoredukcyjnych. O wpływie płata przedniego przysadki na tarczycę była już wzmianka powyżej. Hormonem wytwarzanym przez tarczycę jest bogata w jod – thyroksyna, znajdująca się w koloidzie pęcherzyków. Wpływ thyroksyny na przemianę energetyczną ustroju przejawia się w tym; iż przy nadczynności tarczycy dla wykonania pracy równej jednemu kilogramometrowi zużywa się nie jak normalnie 1. 2 kalorii, lecz 2. Continue reading „U Hominidae najczestszymi skutkami dysfunkcji tarczycy sa”

Miazsz przytarczycy stanowia ciasno ulozone wieloboczne – komórki przytarczyczne

Miąższ przytarczycy stanowią ciasno ułożone wieloboczne – komórki przytarczyczne, oplecione siatką naczyń krwionośnych i chłonnych. Przytarczyce występują u wszystkich kręgowców za wyjątkiem ryb. Pod względem czynnościowym obydwie przytarczyce stanowią najprawdopodobniej jedną fizjologiczną całość. Wg dotychczasowych badań wydzielina ich, znana w postaci wyciągu, jako tzw. -parathormon, reguluje zawartość wapnia i fosforu w ustroju, w sprawach zaś osteogenezy zachowuje się podobnie jak witamina D. Continue reading „Miazsz przytarczycy stanowia ciasno ulozone wieloboczne – komórki przytarczyczne”

Komórki korowe cechuje duza zawartosc lipoidów

W miąższu – istoty korowej (subst. corticalie) można rozróżnić pod mikroskopem trzy następujące warstwy: położoną zewnętrznie – warstwę kłębkową (zona glomerulosa), w której komórki są umieszczone gniazdami, ośrodkową – warstwę beleczkowatą (zona fascicuiarie), o komórkach układających się pasmami i wreszcie najgłębiej położoną. stykającą się z istotą rdzeniową- warstwę siateczkową (zona reticularis), której komórki tworzą nieprawidłową sieć, w której okach znajdują się naczynia o ścianach śród błonkowych. Komórki korowe cechuje duża zawartość lipoidów. W związku ze zróżnicowaniem się istoty korowej na trzy powyżej wskazane warstwy, należy przypuścić, że i pod względem czynnościowym warstwy te nie są sobie równoważne. Continue reading „Komórki korowe cechuje duza zawartosc lipoidów”

Watroba, jako gruczol dokrewny

Wątroba, jako gruczoł dokrewny. Już od dawna przypuszczano, ze wątroba poza swymi funkcjami gruczołu trawiennego jest ponadto gruczołem dokrewnym, regulującym działalność niektórych narządów. P. Castellani (1910), później Whipple (1925) odkryli bliżej nie określony hormon, którego brak powoduje zaburzenia w krwiotwórczości, a w wyniku ostatecznym objawy anemii złośliwej (anemia pemiciosa), Dotychczas nie wykryto składnika wątroby, wytwarzającego ten hormon (komórka wątrobna, układ siateczkowo-śród błonkowy). Sprawa znaczenia tzw. Continue reading „Watroba, jako gruczol dokrewny”

W przypadkach owulacji poronnej cialko zólte ulega niebawem bliznowatemu uwstecznieniu

W przypadkach owulacji poronnej ciałko żółte ulega niebawem bliznowatemu uwstecznieniu, przekształcając się w – ciało białe (corpus albicans), a w grę wchodzi ponownie funkcja wydzielnicza nowego, dojrzewającego pęcherzyka Graafa. Całokształt tych przemian stanowi – cykl płciowy żeński. U Mięsożernych i Gryzoni między pęcherzykami Graafa znajdują się gniazda komórek nabłonkowych pochodzenia łącznotkankowego, które są przez nie- których badaczy uważane za – istotę śródmiąższową jajnika (subst. interstitialis orarii), stanowiącą odpowiednik istoty śródmiąższowej jądra. Wypada tutaj wspomnieć o wpływie inkretów na układ nerwowy ośrodkowy, a w szczególności na korę mózgową. Continue reading „W przypadkach owulacji poronnej cialko zólte ulega niebawem bliznowatemu uwstecznieniu”