Wpływ cyklosporyny na uraz reperfuzyjny w ostrym zawale mięśnia sercowego ad 6

Ocena rozmiaru zawału za pomocą obrazowania metodą rezonansu magnetycznego (MRI). Wielkość obszaru opóźnionego nadwzroczności na MRI przedstawiono dla 11 pacjentów w grupie kontrolnej (czarne kółka) i 16 pacjentów w grupie z cyklosporyną (białe kółka). Średnia wielkość zawału oceniana za pomocą MRI była istotnie większa w grupie kontrolnej (czarny kwadrat) niż w grupie z cyklosporyną (biały kwadrat). Wielkość obszaru opóźnionego hiperprzetwarzania obliczono za pomocą następującego wzoru: masa zawału (w gramach tkanki) = . (powierzchnia o podwyższonym natężeniu [w centymetrach kwadratowych]) × grubość plastra (w centymetrach) × gęstość właściwa mięśnia sercowego (1,05 g na centymetr sześcienny). P = 0,04 dla porównania z grupą kontrolną. W podgrupie 27 pacjentów bezwzględna masa pola umiejscowienia na MRI była istotnie zmniejszona w grupie leczonej cyklosporyną w porównaniu z grupą kontrolną, z medianą 37 g (odległość międzykwartylową, 21 do 51) w porównaniu z 46 g (międzykwartyla zakres, 20 do 65, P = 0,04) (Figura 3). Ta redukcja o 20% w zakresie hiperplazji MRI odpowiadała odpowiednio 26% i 36% redukcji AUC dla kinazy kreatynowej i uwalniania troponiny I, które obserwowano w tej podgrupie pacjentów (wyjściowa charakterystyka podgrupy znajduje się w Dodatek dodatkowy, dostępny wraz z pełnym tekstem tego artykułu na stronie www.nejm.org).
Inne punkty końcowe
Ryc. 4. Ryc. 4. Stężenie krwi cyklosporyny podczas powtórnego wlewu. Stężenie cyklosporyny w pełnej krwi przedstawiono w różnym czasie podczas wczesnej reperfuzji. T bary oznaczają błędy standardowe.
Stężenie cyklosporyny w pełnej krwi osiągnęło poziom szczytowy (średnia . SE, 6272 . 714 ng na mililitr) minutę po wstrzyknięciu (Figura 4). Żaden z leczonych pacjentów nie miał żadnych klinicznych objawów po podaniu cyklosporyny. Nie było istotnych zmian w ciśnieniu krwi; w stężeniach kreatyniny, potasu, bilirubiny, .-glutamylo-transpeptydazy lub fosfatazy alkalicznej w surowicy; lub w liczbie białych krwinek.
Podczas pierwszych 48 godzin po reperfuzji odnotowano siedem niepożądanych zdarzeń klinicznych w grupie kontrolnej: jeden epizod migotania komór i sześć epizodów niewydolności serca. Wystąpiły trzy niepożądane zdarzenia kliniczne w grupie leczonej cyklosporyną: jeden epizod migotania komór, jeden epizod niewydolności serca i jeden epizod nawrotowego niedokrwienia (P = 0,11). Gdy rozważano tylko zdarzenia związane z zawałem (tj. Migotanie komór i niewydolność serca), siedem zdarzeń zaobserwowano w grupie kontrolnej w porównaniu do dwóch w grupie z cyklosporyną (P = 0,05).
Trzy miesiące po zawale trzech pacjentów w grupie kontrolnej i jedna w grupie leczonej cyklosporyną wymagało ponownej hospitalizacji z powodu niewydolności serca (P = 0,28). Ci czterej pacjenci należeli do osób z niewydolnością serca w ciągu pierwszych 2 dni po ostrym zawale mięśnia sercowego. W okresie między 48 a 3 miesiącem nie wystąpiły żadne inne działania niepożądane. Po 3 miesiącach średnia frakcja wyrzutowa lewej komory, mierzona za pomocą echokardiografii, wynosiła 47 . 3% w grupie kontrolnej i 50 . 2% w grupie leczonej cyklosporyną (p = 0,32).
Dyskusja
W naszym małym badaniu klinicznym opartym na dowodach, podawanie cyklosporyny pacjentom z ostrym zawałem serca w czasie reperfuzji wiązało się z mniejszym rozmiarem zawału, co oceniono za pomocą niektórych środków, niż obserwowano w przypadku placebo.
[przypisy: dihydrokwercetyna, kardiomiopatia niedokrwienna, gruczoł dokrewny ]